942 
voor n — 3, r = 2 en p en T constant is dan F dus is het 
stelsel mono variant (p-T) Welke variabelen kunnen hier optreden? 
A en C vormen 2 fasen, waartusschen B zich kan verdeden. 
We hebben dus te maken met de concentraties van B in de beide 
fasen. Noemen we de concentratie van B in het dispersiemiddel : c 
X 
en in de fase A : — (in overeenstemming met de door Freundlich in 
m 
zijn Kapillarchemie gebruikte) dan moet in het monovariante ( p-T )- 
x 
systeem - = ƒ (c) zijn. 
m 
3. Alleen voor het geval dat B in A een „verbinding” geeft, die 
in een aparte fase optreedt, wordt het stelsel non variant (p-T), dan 
is dus: 
X 
— — a (t 'constant ) 
m 
zoodat dan de „verbinding” onafhankelijk is van de concentratie. 
We spreken dan van een echte chemische verbinding die voldoet 
aan de „wet van Proüst”. Dit is in overeenstemming met het 
denkbeeld van Wald, die reeds jaren lang tracht aan te toonen dat 
de konstante samenstelling, die wij aan onze chemische verbindingen 
toekennen, veroorzaakt wordt door de wijze waarop wij deze ver- 
bindingen doen ontstaan. Er wordt dan n.m. altijd gebruik gemaakt 
van het optreden van nieuwe fasen (distilleeren, kristalliseeren, 
sublimeeren). 
x 
4. In ’t algemeen zal evenwel — een functie zijn van c. 
m 
Welke functie dit is, kan met behulp van de wet van de massa- 
werking bepaald worden. 
We passen deze dan toe op de „verbinding” die B met A kan 
aangaan, en noemen het aantal grammoleculen van A, B en de 
„verbinding” resp. in, p en q. 
Laat de formule van de „verbinding” A m B p zijn, dan is, als 
9 ‘ 1 
mA -f pB q A m B p 
<1 <l 
volgens de wet van de massawerking 
Ca% 
(1) 
Hierin treden alleen de concentraties waarin B voorkomt als ver- 
anderlijken op. 
