958 
De hoofdmoeilijkheid is, dat er behalve de geluidstrillingen ook 
impulsen door de hartsbeweging ontstaan en wel bij den puntstoot 
door den schok tegen den borst wand, en bij den oesophagealen 
weg door de duwen, die het ballonnetje krijgt. Om nn deze niet 
bedoelde impulsen uit de curven weg te houden zijn verschillende 
methoden aangegeven. Einthoven * *) en zijne leerlingen maakten 
daartoe aan de buis, die den stetoscoop met het geluidopschrijvende 
apparaat verbindt, aan eene zijde een open verbinding met de bui- 
tenlucht, waardoor de stooten kunnen ontwijken. Gerhartz 2 ) wijst 
er op dat dit middel wel een verzwakking geeft, zoowel van het 
geluid als van de onregelmatige impulsen, maar deze laatste niet 
met zekerheid weg houdt. Hij ziet in verschillende harttoon-figuren 
duidelijke sporen van den puntstoot. Toch geloof ik wel dat de 
methode voor de registratie der borstwand tonen door den borstwand 
heen afdoende is, gezien de bijzonder fraaie curven int Einthoven’s 
laboratorium, voor de registratie van den oesophagus uit echter niet. 
Het bleek al heel spoedig dat de sterke schoksgewijze samendrukkingen 
van het ballonnetje niet weggehouden werden. Beter voldoet bij 
oesophageale registratie het inlasschen van een dikke stijve membraan. 
Nadat verschillende membranen van 
glas en mica geprobeerd waren en 
minder geschikt bevonden, doordat ze 
of het geluid te sterk verzwakten of 
impulsen mede deden registreeren, werd 
een gewone phonendoscoop tusschen 
geschakeld met stevige ebonieten voet- 
plaat en wel uitgaande van de over- 
weging, dat deze gebleken was geschikt 
te zijn voor het doorlaten van hart- 
tonen (fig.1). De phonendoscoop P werd 
in een looden omhulsel (o) met aanvoer- 
buisje luchtdicht bevestigd en zoo geschikt gemaakt voor inschakeling 
tusschen slokdarm-buisje en mikrophoon. Liet men de 2 d,? opening open 
dan gaf blazen in, en drukken op de buizen geen beweging meer in het 
registreerend apparaat. De ebonieten membraan weert dus de impulsive 
’) W. Einthoven en Geluk. Het registreeren der harttonen. Onderz. gedaan in 
het physiol. lab. te Leiden. Tweede reeks 1896. 
* „ ,, in Pflügers’s Arch. Bd 57. 
G. Fahr. On simultaneous records of the heart sounds and the electro-cardiogram 
Heart. Vol. 4. No. 2. 1912. 
P. J T. A. Battaerd. Verdere graphische onderzoekingen over de acustische 
verschijnselen van het hart. Dissert. te Leiden Dec. 1913. 
3 ) K. Gerhartz. Die Registrierung der Herzschalles. Berlin 1911. 
