967 
Trigeminüs, zou alleen aan de hand van zilver preparaten uit te 
maken zijn. Wel maakt het hier at' en toe den indruk dat uitloopers 
van die cellen met het areal van den sensibelen trigeminus in aan- 
raking komen. Van Hoëvell vond ook bij andere dieren een vrij 
aanzienlijk aantal groote reticulaire elementen in het trigeminusgebied. 
Zooals hierboven reeds vermeld werd, treedt de VII wortel 
in direct achter het niveau van de motorische V kern. Onder den 
bodem van den ventrikel treedt hij naar achteren, om eerst een 
heel eind achter zijn intrede in zijn kern over te gaan. 
Ter plaatse waar de motorische VII wortel naar achteren om- 
buigt, dus in het VIII niveau, vindt men langs den achtersten 
lengtebundel een groep van groote reticulaire elementen, corres- 
pondeerende met den nucl. retieularis rnedius van v. Hoëvell. 
De VII kern vormt met de IX en X kern een continueele 
achterste viscerale celzuil, zooals die ook bij de Selachiers en bij 
Amia beschreven is, terwijl een geheele of gedeeltelijke isoleering 
van de VII Kern, zooals bij Teleostiers regel is, hier niet aantoon- 
baar is. Ook deze kern ligt geheel dorsaal, vlak onder het ven- 
trikelependym. De achterste viscerale celzuil strekt zich een eind 
voorbij de voorste spino-occipitale wortels uit, iets verder nog dan bij 
Amia. ofschoon bij Acipenser, evenmin als bij Amia van een Musculus 
Trapezius sprake is (Fürbringer 1 ). Het achterste deel van die celzuil 
mag men dus niet (zooals bij haaien) als accessorius kern opvatten. 
Meer ventraal en meer mediaal — ongeveer grenzend aan den 
onderrand van den achtersten lengtebundel, in en even voor het 
niveau van de VII kern vindt men de VI kern en het eerste 
worteltje van den VI wortel. Deze treedt in 3 worteltjes uit, tussehen 
de uittreding van VII en IX. De VI kern zelft ligt ook weer evenals 
bij Amia niet zoo ventraal als bij de Teleostiers en ook hier is geen 
sprake van een duidelijke indeeling dier kern in twee hoofdgroepen, 
zooals dat bijna bij alle Teleostiers een constante verschijning is. 
Zoo dorsaal als bij de meeste Selachiers ligt de VI kern echter niet. 
De glosso-pharyngêkskern zet zich geleidelijk voort in de Vagus- 
kern, beide blijven geheel dorsaal, nabij den ventrikel liggen. Ook 
de Vagus levert geen bijzonderheden op ; alleen nog deze opmerking: 
In zijn beschrijving van Acipenser (1. c. p. 31) maakt John.ston melding 
van een secundaire Vagusbaan naar voren en achteren loopend langs 
den quintus wortel. In onze preparaten, die echter niet zooals bij 
Johnston zilverpreparaten waren, mocht het mij niet gelukken een 
dergelijk vezelverloop aan te toonen wat overeenkomt met de aan- 
l ) Vergleichende Anatomie der Wirbeltiere mit Berücksichtigung der Wirbellosen. 
