969 
osseus te onderzoeken, die de beer Edw. Phelps Allis te Menton 
ter beschikking van het instituut stelde. 
Tot nu toe was het ons niet mogelijk een volwassen exemplaar 
van dit dier te krijgen. 
De exemplaren, waarover ik beschikken kon, hadden slechts een 
totale lengte van 5 c.M. en 10 e.M. Daar het dier in volwassen staat 
een lengte van M. 1.70 bereiken kan, hebben wij hier dus te doen 
met dieren die bij verre na nog niet volwassen zijn. 
Aan den anderen kant waren het toch vrij zwemmende exem- 
plaren. Daar het exemplaar van 5 c.M. beter geconserveerd was 
dan dat van 10 c.M. lengte, geef ik alleen daarvan een reconstructie 
(zie Fig. 2). 
Ik kan hieraan echter toevoegen dat het 10 c.M. exemplaar zich 
daarvan in geen enkel principieel punt onderscheidde, zoodat men 
den indruk krijgt bij het dier van 5 c.M., waarbij trouwens ook 
een deel der vezelen reeds gemyeliniseerd scheen, in hoofdzaak 
reeds de definitieve kernrangschikking aan te treffen. 
Ook hier vinden wij weer in beide exemplaren een duidelijke 
ruimte tusschen de III en IV kernen, alhoewel daartusschen geen 
tr. Valvula-mes aantoonbaar is. l ) 
De III kern ligt nog geheel dorsaal, terzijde van den achtersten 
lengtebundel, een migratie in ventrale richting komt bij dit jonge 
exemplaar nog niet voor. 
De trochleariskern ligt een eindweegs frontaal van haar wortel- 
intrede. 
De trigeminus kern komt in haar relatieve grootte overeen met 
die van Amia cal va en is, evenals daar, geheel dorsaal gelegen. 
Haar grenzen zijn gemakkelijk aan te geven. Mediaal wordt ze be- 
geleid — evenals dit bij Acipenser het geval was door een aantal 
veel grootere reticulaire elementen, die zich verder naar achteren 
nog vermeerderen. Van den nervus abducens, die een eindweegs 
achter den nervus facialis intreedt, kon ik evenals Fortuyn bij Amia 
4 zeer fijne worteltjes onderscheiden. De ligging van de bijbe- 
hoorende kern is wegens de diffuse rangschikking harer cellen 
tusschen reticulaire elementen niet met zekerheid te omgrenzen. Wel 
kan men zeggen dat de cellen zich niet — zooals bij de Teleostiers - 
ventraal bevinden en zich eerder verhouden als de ongeveer ter 
halverwege van den oblongata-diameter zich bevindende, eveneens 
meer onregelmatig gerangschikte abducens-eellen van Amia en 
Acipenser. 
!) Een eigenlijke valvula cerebelli komt bij Lepidosteus niet tot ontwikkeling. 
65 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXII. A°. 1913/14. 
