992 
pyrojwoor mocht worden beschouwd. Vervolgens werd de toestel 
luchtledig gepompt en met kwik gevuld, dat aan de luchtpomp was 
uitgekookt l ). 
In verband met de proeven in toegesmolten glazen buizen was te 
verwachten, dat bij een verhitting gedurende één a twee dagen 
eerst in de buurt van 300° iets te zien zou kunnen zijn. In over- 
eenstemming hiermede werd het volgende gevonden : 
Temperatuur 
Verhittingsduur 
Verandering van stand 
van den kwikmeniscus 
212° 
54 uur 
0 cm. 
284° 
22 „ 
+ 0,2 „ 
320° 
48 „ 
— F14 „ Bij voortzetting 
der verhitting 
trad geen vo- 
luumverande- 
ring meer op. 
Uit dit dilatometrische onderzoek bleek dus ten duidelijkste, dat 
juist in het temperatuurgebied, waar de pyrophorische eigenschap 
van het ijzer met zoodanige snelheid verdwijnt, dat het na ± 48 uur 
niet meer is te constateeren, een aanmerkelijke voluumvergrooting 
optreedt. Op grond van deze voorloopige proeven mag dus reeds 
als vaststaande worden beschouwd, dat de overgang van pyro- 
plioor ijzer in gewoon ijzer met een voluumvergrooting gepaard gaat. 
De onderstelling, dat pyrophoor ijzer ijzer is, dat niet in innerlijk 
even wicht verkeert, heeft hierdoor in hooge mate aan waarschijn- 
lijkheid gewonnen. In een volgende mededeeling zal worden aange- 
toond, waarom pyrophoor ijzer niet opgevat moet worden als een 
nieuwe modificatie van ijzer. 
Amsterdam, 27 Febr. 1914. Anorganisch Chemisch Lab. 
der Universiteit. 
9 IJzer en kwik werden na afloop van de proef onderzocht, waarbij bleek, dat 
het kwik slechts uiterst geringe spoortjes ijzer bevatte en het ijzer volkomen vrij 
was van kwik. 
2 ) Na afloop van deze proef bleek het ijzer niet meer pyrophoor te zijn. 
