994 
Deze uiting van den Heer Cohen is bijzonder teekenend, want ik 
geloof niet, dat hij op duidelijker wijze had kunnen doen uitkomen, 
dat de inhoud van mijn mededeeling ; ,,De toepassing van de theorie 
der allotropie op electromotorische even wichten” hem volkomen duister 
gebleven is. 
De Heeren Cohen en van Eijk l ) vonden, dat, wanneer men b.v. 
wit tin bij een temperatuur, onder het overgangspunt gelegen met 
een tin-oplossing in contact laat, de overgang van het metastabiele 
witte tin in het stabiele grauwe tin daardoor wordt versneld. De verkla- 
ring van den Heer Cohen 2 ) is deze, dat wanneer eenmaal een spoortje 
grauw tin aanwezig is, door het verschil in „Lösungstension” van 
wit tin en grauw tin, het tin uit de oplossing in den grauwen toestand 
op het grauwe tin zal neerslaan, terwijl het witte tin in oplossing 
gaat. Het is dus duidelijk, dat dit alles handelt over de omzetting 
van de eene modificatie in de andere of van de eene vaste phase 
in de andere. 
Mijn mededeeling handelt niet over de transformatie, die tusschen 
twee vaste phasen van een allotrope stof plaats heeft, doch over 
de chemische omzetting, die volgens de theorie der allotropie tusschen 
de verschillende molecuul soorten in elk, der vaste phasen verhopen kan. 
In genoemde mededeeling wees ik er n.1. op, dat de zooeven aan- 
geduide theorie zegt, dat een metaal, dat het verschijnsel van allotropie 
vertoont, verschillende molecuu [soorten zal bevatten. Om het geval 
zoo eenvoudig mogelijk voor te stellen nam ik aan, dat naast enkel- 
voudige moleculen M, dubbelmoleculen M. z voorkomen. Wil het 
metaal zich nu gedragen als een stof van één komponent, dus unair, 
dan is het noodig, dat de verschillende molecuulsoorten in elk der 
phasen van het metaal met elkaar in evenwicht zijn, en daar het 
hier een evenwicht tusschen de molecuulsoorten van een zelfde slof 
geldt, wordt ter onderscheiding van andere evenwichten het woord 
„innerlijk evenwicht” gebruikt. 
Tot heden is steeds aangenomen, dat een metaal slechts één soort 
ionen in oplossing zendt. In verband met het zooeven aangeduid 
innerlijk evenwicht in de homogene metaalphase komen wij echter 
tot de conclusie, dat het hier onderstelde metaal in een electrolyt 
gedompeld verschillende ionen soorten zal uitzenden, welke, als het 
ion per atoom bv. drie positieve ladingen draagt, de ionen M " en M 
zullen zijn. 
Evenals nu de moleculen M en d/ 2 in de homogene metaalphase 
9 Zeitschr. f. pliys. Gliem. 30, 601 (1899). 
2 ) „ , , , , 623 (1899). 
