1007 
betreft in de eerste plaats daarheen, terwijl wij ons hier in hoofd- 
zaak bepalen tot hetgeen bij de proeven over vaste zuurstof eigen- 
aardig was. Vermelden wij wat de overeenkomst betreft nog, dat 
ook de wijze, waarop tijdelijk eene verbinding van den drager met 
de toestellen, uit welke men de zuurstof van buiten af toevoert, 
werd verkregen, dezelfde was als bij de proeven over de mengsels 
van zuurstof en stikstof. Bij de verdere beschrijving stellen wij ons voor, 
dat men de teekening van den toestel in fig. 1 voor zoover hij bij deze 
Mededeeling gegeven wordt als wijzigingsfiguur bij die van de vol- 
gende Mededeeling (139c?) met deze laatste samen raadpleegt. De 
ontwikkeling van den daar beschreven toeslel uit onzen oorspronke- 
lijken toestel en de wijziging van Oosterhüis (Med. N°. 139i6) valt 
bij vergelijking met Med. N°. 139a in het oog. 
Wat het cryogene deel betreft, deed zich bij onze proeven in de eerste 
plaats eene moeilijkheid voor, in welke tot nog toe niet werd voorzien. 
Er moest gemeten worden zoowel bij temperaturen tusschen het 
smeltpunt van zuurstof en het kookpunt van waterstof, als bij de 
temperaturen van vloeibare en vaste waterstof. Om dit te kunnen 
doen werd eene inrichting gemaakt, welke veroorlooft, behalve in 
een bad van onder verschillende drukkingen verdampende vloeibare 
waterstof ook te werken in een bad van waterstofgas, waarvan de 
temperatuur geregeld kan worden. 
De inrichting bestaat in hoofdzaak uit een circulatie van waterstof. 
De waterstof, strijkt, na tot bij het kookpunt afgekoeld te zijn, voor dat zij 
met de proefvoorwerpen in aanraking komt, langs een verhittingsspiraal 
waarin JouLF.warmle wordt opgewekt en wordt daarbij tot degewenschfe 
temperatuur verwarmd. De geheele waterstofcirculatie is zorgvuldig 
afgesloten van de buitenlucht. Uit een voorraadcylinder, waarin zich 
waterstof onder druk bevindt, stroomt het gas door de spiraal AB van 
koper bij A, van glas bij B, de glazen buis CDE, die van C af 
dubbelwandig en verzilverd en bij E verwijd is, naar de proefruimte 
in den cryostaat. Het treedt hierin binnen door de dubbel omgebogen, 
dubbelwandige buis FG, die de benedenwaartsche verlenging van 
het vacuumglas van den cryostaat vormt. Op den beschreven weg 
wordt het gas door vloeibare lucht voorgekoeld bij A, en verder 
eerst door den damp van waterstof en dan door vloeibare waterstof 
bij B afgekoeld. Bij E strijkt het gas langs een weerstandsthermo- 
meter, (zie vier meetdraden schematisch in de nabijheid van S aan- 
gegeven) bij F bevindt zich de verwarmingsdraad, bij G is beneden 
in de proefruimte een weerstandsthermometer aangebracht. 
Met behulp van regel weerstanden wordt de stroom door den 
verwarmingsdraad zoo geregeld dat de gewenschte temperatuur in 
