1015 
eerste soort (onderlinge werkingen) van zelf vervallen. De metingen, 
die dit mochten bewijzen zouden een experimentum crucis vormen. 
Onder de proeven over den invloed van den afstand der mole- 
culen op de afwijkingen van de wet van Curie komt aan bepa- 
lingen van de susceptibiliteit van vloeibare mengsels van zuur- 
stof en stikstof een eerste plaats toe. De vloeibare (paramagnetische) 
zuurstof oefent op de vloeibare (diamagnetische) stikstof geenerlei 
chemische werking uit; de beide stoffen zijn in alle verhoudingen 
mengbaar, zoodat men den afstand der paramagnetische zuurstof- 
moleculen naar willekeur kan doen toenemen; hare mengsels zijn 
verder tot op zeer lage temperatuur vloeibaar, wat in ’t bijzonder 
van belang is, wanneer de theorie der quanta moet worden toegepast. 
Proeven met deze mengsels beloofden dus een duidelijker en meer 
onmiddellijke uitspraak, dan die met kristallen en oplossingen van 
chemische verbindingen in verschillende mate van verdunning 1 ). 
Met het thans voltooide onderzoek hebben wij niet anders dan een 
eerste verkenning van het moeilijke gebied kunnen beoogen. 
Wij betuigen hier onzen hartelijken dank aan den Heer Dr. 
Oosterhuis, die tot het welslagen van ons werk krachtig heeft bij- 
gedragen door het veld dat bij onze proeven diende met groote zorg 
uit te meten en door eenige suseeptibiliteitsbepalingen, aan welke 
twijfel rees, te herhalen. Zijne metingen stelden ons in staat belangrijke 
verbeteringen in onze uitkomsten aan te brengen. 
§ 2. Methode. De metingen zijn verricht volgens de attractie- 
methode met een verticalen cylinder van de te onderzoeken stof. 
Een der uiteinden van den cylinder bevindt zich in het midden van 
het interferrum van een electromagneet. Evenals in den tevoren 
door ons geconstrueerden toestel 2 ), werd de cylinder bevestigd aan 
een verticaal geleidenden drager en werden de krachten volgens eene 
nulmethode gemeten; hierbij werd de door Oosterhuis 3 ) aangebrachte 
wijziging benut, de door den electromagneet gevoerde stroom werd 
namelijk geregeld, en dus het veld ingesteld, totdat evenwicht met 
gemerkte gewichten verkregen was. 
b Wat deze betreft, zij opgemerkt, dat de belangrijke onderzoekingen van 
Cabrera en Moles (Arch. d. Genève (4) XXXV, Mei 1913) over oplossingen van 
ijzerzouten van scheikundigen aard zijn, en uitgaan van de geldigheid van de wet 
van Curie. Hun doel is dus een geheel ander dan het onze, waarbij het er op 
aankomt den invloed van den afstand der moleculen van een scheikundige grond- 
stof opgelost in een andere grondstof op eene temperatuurfunctie na te gaan. 
2 ) Zie H. Kamerlingh Onnes en Alb. Perrier, Meded. No. 13'Ja. 
s ) E. Oosterhuis, Meded. N°. 1396. 
