1020 
eenigermate de verdunning aan (alleen bij benadering omdat bij de 
gevolgde methode 3 met de temperatuur verandert) x ). 
TABEL I. 
I 
Magnetisatie-coefficienten van zuurstof. (77. °4 K — 64. °2 K) 
| 
{p = atm. druk) 
(p = 300 mm.) 
(ƒ> = 100 mm.) 
9 
t 
X. 106 
t 
X. 106 
t 
X • 106 
Vloeibare 
1.204 
—195°. 65 
259.6 
zuurstof > 
1.235 
— 202° . 2 3 
271.4 
zuiver / 
1.267 
— 208°.8 4 
284.9 
/ I 
j 
1.745 8 
3 
5 
-195°. 65 
294.5 
— 202°. 2 3 
314.5 
—208. 8 4 
336.5 
- 11 
0.401 0 
1 
3 
.79 
336.7 
;; 
359.6 
» 
390.6 
3! 1 
1 III 
0 . 230 4 
2 
Tl 
.60 
363.8 
393.0 
)) 
[423.5] 
s j IV 
0. 138 0 
1 
¥ 
.65 
383.6 
— 202°. 2 3 
420.4 
)) 
459.8 
\ V 
0.080, 
i 
Ï5 
- 195°. 80 
395.8 
— 
— 
—208. 84 
472.0 
geëxtrapoleerd volgens 
_ 0.03097 
X T" 
-195°. 65 
400.0 
— 202°. 2 3 
437.2 
— 208 A 84 
482.2 
(Weiss en Piccard 
bij 20° C.) 
Uit tabel I blijkt onmiddellijk dit qualitatieve resultaat : De specifieke 
magnetisa tiecoefficient van zuurstof wordt belangrijk grooter naarmate 
de concentratie af neemt, d. w. z. dat aan den additiviteitsregel bij 
vloeibare mengsels van zuurstof en stikstof volstrekt niet voldaan wordt. 
Uit een iets meer aandachtige beschouwing en de vergelijking met 
de laatste rij van de tabel blijkt vervolgens, dat bij toenemende ver- 
dunning de magnetisatie-coefjicient nadert tot de waarden, die voldoen 
aan de omgekeerde evenredigheid met de absolute temperatuur uit- 
l ) De verschillende numerieke gegev ;ns waarop de uitkomst berust zijn niet 
geheel en al van een zelfden graa l van nauwkeurigheid : de temperaturen, gemeten 
door middel van de drukken waaronder de vloeistof kookt, welke drukken bij de 
verschillende mengsels gelijk gekozen zijn, zijn van het eene tot het andere mengsel 
vergelijkbaar tot op 0.1°, de absolute waarden hebben daarentegen denzelfden graad 
van nauwkeurigheid als de dampspanningskrommen. 
De direct gevonden, niet in de tabel opgenomen, (volume-)susceptibiliteiten van de 
mengsels zijn met elkander vergelijkbaar tot op ongeveer 0.3 % gemiddeld. Wat 
betreft de specifieke magnetisatie-coefficienten, indien deze voor hetzelfde mengsel bij 
verschillende temperaturen met dezelfde nauwkeurigheid als de volume susceptibiliteit 
vergelijkbaar zijn, wordt hunne onzekerheid in absolute waarde vooral bepaald 
door die van de concentratie ; wij begroolen haar gemiddeld op 1 5 °/o, grooter 
voor de groote concentraties, kleiner voor de kleine concentraties. 
