1 024 
wal met de uit tabel II volgende wet overeenstemt mits men aan- 
neemt dat A of No vermindert met de dichtheid. 
I>it vastgesteld zijnde, veroorloven de proeven verder, en hieraan 
ontleenen deze proeven niet minder hare beteekenis, zich rekenschap 
te geven van de wijze waarop het molecidaire veld met de dichtheid 
of met den afstand der moleculen verandert. 
We merken allereerst op dat de nauwkeurige berekening van de 
moleculaire velden steunt op de kennis van de afwijkingen van de 
wet van Curie en niet op die van de susceptibi 1 i teiten zelve [formule (1)]. 
Men zou dus de specifieke magnetisaties in absolute waarde tot op 
0.1 % minstens moeten kennen om met voldoende zekerheid de 
velden daaruit te kunnen afleiden ; dit geldt voornamelijk bij de 
groote verdunningen waar de afwijkingen bijzonder klein zijn. Eene 
bepaling met die nauwkeurigheid vereiscbt op zich zelf een lang en 
moeilijk speciaal onderzoek met vervolmaakte toestellen. 
Echter kan de oplossing, zooal niet volledig gevonden, dan toch 
binnen enge grenzen opgesloten worden. De eerste vraag, die 
zich daarbij voordoet is deze, of het veld evenredig is aan eene 
bepaalde macht van den afstand der moleculen of m. a. w. van de dicht- 
heid. Stellen we N = ao v , dan is het moleculaire veld «{/'+’. Bij 
constante temperatuur is dan 1 / x ~ ƒ (o) een parabool van den graad 
n + 1, met de as verticaal en de top op de ordinaatas. Voor n = 0 
wordt 7 z voorgesteld door eene rechte. 
In Eig. 4 is de kromme, welke onze experimenteele gegevens 
voor de temperatuur 77°.45K. leveren geconstrueerd ; zij wijkt af van 
een rechte lijn maar de afwijkingen zijn niet veel grooter dan de 
