1028 
eene aangroeiing niet overeen te brengen was. Een directe proef, dat 
in suprageleiders door het magnetisch veld slechts een onbeduidende 
weerstand te voorschijn geroepen wordt, was daarin te vinden, dat 
een klosje hetgeen 1000 windingen looddraad binnen een vierkante 
centimeter doorsnede loodrecht op de windingen om een holte van 
1 c.M. diameter bevatte, suprageleidend bleef, ook toen er een stroom 
van 0,8 ampère door werd gezonden. Immers het eigen veld van 
het klosje steeg toen tot ettelijke honderden ganss, en een groot deel 
van de windingen bevond zich in een veld van deze orde van grootte, 
zonder dat er eenige weerstand in werd opgemerkt. De gevolg- 
trekking lag voor de hand, dat, al ging men ook zoover eene aan- 
groeiing met het kwadraat van het veld aan te nemen, zelfs voor 
velden van 100 Kilogauss de weerstand waarschijnlijk nog onmerk- 
baar zon zijn. Bij de pnblikatie heb ik wel (zie verslag Chicago) 
mijne gevolgtrekkingen omtrent den weerstand in het magneetveld 
ingeperkt tot ongeveer 1000 ganss als grens, ik heb ook wel gezegd, dat 
het, waar het gold van de eigenschappen der snprageieiders gebruik 
te maken voor het construeeren van sterke magneten zonder ijzer, in de 
eerste plaats er op aankwam te onderzoeken welken weerstand het 
magnetisch veld in een suprageleider zou opwekken, en ik heb 
terstond proeven, die daarop gericht waren, voorbereid. Maar hoezeer 
ik in de meening verkeerde, dat er slechts van eene kleine werking 
sprake zou zijn, blijkt wel daaruit dat ik de hulpmiddelen voor deze 
proeven inrichtte als gold het een verschijnsel, dat eerst bij velden 
van 10 kilogauss met vrucht kon worden bestudeerd, terwijl het nu 
blijkt dat reeds toenmaals zonder verdere voorbereiding gemakkelijk 
met de ter mijner beschikking staande velden van 2 kilogauss het 
nu te beschrijven verschijnsel had kunnen worden waargenomen. 
Voor de bedoelde proeven was een dergelijk klosje als zooeven 
beschreven werd, vervaardigd, doch nu inductievrij gewonden. Toen 
het (17 Januari 1914) in het veld van 10 Kilogauss werd gebracht, 
vertoonde het een belangrijken weerstand. Met de vervaardiging 
van het klosje waren wij echter niet zoo gelukkig als bij die van 
het vroegere, het klosje werd niet suprageleidend. Het was dus 
mogelijk, dat aan deze proefneming weinig waarde moest worden 
gehecht. Een tinklosje, dat op dezelfde wijze gewonden was als het 
zooeven genoemde inductievrije loodklosje, gaf echter tot 2° K afge- 
koeld, eveneens in het veld van 10 Kilogauss een belangrijken weer- 
stand, die bij daling van het veld tot 5 Kilogauss minder snel dan 
evenredig afnam. Het was wel is waar ook niet gelukt dit klosje 
zoo te vervaardigen, dat het suprageleidend werd, maar de uitkom- 
sten van beide proeven schenen, altijd eene regelmatige afname van het 
