1 044 
studie kon niet zooveel nieuwe uitkomsten opleveren, daar de bouw 
van dit apparaat bij de Cetaceen monotoner en ook beter bestudeerd 
is. Zij is desniettemin van waarde, daar dit orgaanstelsel van Monodon 
nog onbekend is en door den voortreffelijken conservatietoestand 
waarin het verkeerde, gelegenheid gaf kritische punten te kunnen 
vaststellen. 
Wij veroorloven ons voor te stellen deze verhandeling, die eene 
belangrijke bijdrage is tot de kennis van den bouw der Cetaceen, 
op te nemen in de Verhandelingen der Akademie. Wij doen dit 
voorstel met te meer ingenomenheid, waar het een onderzoek van 
een voorwerp geldt, dat slechts bij zeer groote uitzondering in handen 
van bevoegde onderzoekers komt. 
De verhandeling van den Heer Arendsen Hein is opgeluisterd door 
buitengewoon mooie en instruktieve teekeningen, die van te meer 
waarde zijn, waar zij op zulk zeldzaam materiaal betrekking hebben. 
Het ware daarom te betreuren als tinantieele overwegingen dwongen 
enkele er van al te zeer te verkleinen. 
Max Weber. 
Hubrecht. 
De conclusie van het verslag, strekkende tot opname der verhan- 
deling in de Werken der Akademie, wordt goedgekeurd. 
Scheikunde. — De Heer Van Romburgh doet, mede namens Dr. P. 
Muller, eene mededeeling : „Over 1.3.5 hexatriëen” . 
Een van ons (v. R.j heeft in 1905, in gemeenschap met den Heer 
Van Dorssen, de hierboven genoemde koolwaterstof bereid door 
verhitting van het formiaat van s. divinylglycol. 
Door additie van broom kon daaruit verkregen worden : 
l e . een tetrabromide C„H g Br 2 , dat identisch bleek met het door 
Griner bereide s. divinylaethyleenbromide 
2 e . een tetrabromide C 6 H 8 Br 4 , eveneens reeds door Griner be- 
schreven, van de formule CH 2 CH-CHBr-CHBr-CHBr-CH 2 Br en 
3 e . een hexabromide C fi H 8 Br 6 , dat de formule vaneen 1.2. 3. 4. 5. 6. 
hexabroomhexaan heeft. 
Additie van 6 atomen waterstof, volgens Sabatier en Senderens, 
gaf norm. hexaan. 
Hoewel dus met zekerheid aangetoond was, dat volgens de ge- 
bruikte methode de gezochte koolwaterstof verkregen werd, bleef er 
aan de volkomen zuiverheid twijfel bestaan, o. a. ook omdat bij 
verschillende bereidingen de physisehe constanten niet geheel over- 
eenstemden. Het was daarom gewenscht pogingen te doen, om tot 
