1099 
Waterstof. In Comra. 119 wordt opgegeven T] c = 32,3. Uit ƒ = 4,83 
(zie Kuenen, die Zustandsgleichung, p. 142) zou volgen 7 ^ = 0,604. 
Ook hier is mij van een directe bepaling van yh niets bekend. 
Argon. Volgens Comm. 115 is Tj c = — 122,44 273,09 = 150,65. 
Hier is door directe waarneming (Oonim. 131) gevonden yh = 0,7446 = 
= 0,745 ’). 
Xenon. Hier vind ik opgegeven T& = 16,6 -J- 273,1 = 289,7, en 
verder y/ c = 0,813, daar de grenslijn geheel coïncideert met die van 
0 2 , waar y& = 0,813. 
Wij kunnen dus wel met groote benadering bij stoffen, waarvan 
de kritische temperatuur niet hooger ligt dan ± 600° absoluut (330° C.), 
de formule 2y & — 1 = 0,038 j/ Ti- opstellen, en bij uitbreiding tot 
willekeurige temperaturen : 
2y — 1 = 0,038 l /T (35a) 
Voor (bg — b 0 ) : b 0 = 2 y' — 1, ook geldende wanneer een stof bij 
willekeurige temperaturen wordt beschouwd en niet alleen bij de 
kritische, kan men gevoegelijk stellen : 
h jzh — 2y'— 1 =0,041 \/T (36) 

Immers, uit (34) kunnen wij voor iedere waarde van y, beden- 
kende dat n = 8y (y -j- 1) (2y — 1) (4y -f- 1), de overeenkomstige 
waarde van (2y' — 1) : (2y — 1) berekenen. Wij zullen dan voor die 
verhouding de middelwaarde 1,08 vinden, zoodat de factor van \/ T 
gemiddeld 0,038 (dat ook een middelwaarde voorstelt) X 1118 = 0,041 
zal worden. 
Het zal hierbij wel in den aard der zaak liggen dat de factor 
0,041 in de formule voor b (J — b 0 voor alle stoffen dezelfde is, maar 
de factor 0,038 in de formule voor b /,. — b 0 van stof tot stof iets 
varieert, al naar de waarde van de verhouding (bg — b 0 ) : (bh — b 0 ). 
Immers bg is om zoo te zeggen een natuurlijk punt in de reeks van 
waarden tusschen de eindpunten b 0 en bg — maar bjc slechts een 
toevallig punt, afhankelijk van de ligging van het kritisch punt. Hieruit 
volgt evenwel dat thans, bij Helium b.v., de factor bij (bh — b 0 ):b 0 
grooter dan 0,038 zal worden, en wel 0,041:1,004 = 0,041, omdat 
bij He de w r aarde van (bg — b 0 ) : (bj c — b 0 ) = 1,004 is. Maar dit is 
geen bezwaar, want He kan zeer goed een iets grootere waarde van 
den factor verdragen. Met 0,041 zou nl. 2y /„• — 1 =0,0931 worden; 
dus yk = 0,547, alzoo slechts weinig hooger dan 0,543 en nog altijd 
kleiner dan 0,56. 
0 Uit s = 8 y ie : (1 -f- y Tc) — 3,424 (Gomm. 131) zou volgen yk = 0,748, wat uitste- 
kend met de gevonden waarde overeenstemt. 
