110Ü 
Voor de volledigheid geef ik nog even de verbeterde waarden 
van yj. (berekend) op voor de andere in de tabel genoemde stoffen. 
Bij H. 2 zou 7 k = 0,615 worden, (hier is de reductiefactor # = {b g — b e ): 
: (bjc — b 0 ) = 1 ,011). Voor Argon vindt men yj- = 0,739 (met 6 = 1,053); 
voor Xenon met # = 1,077 de waarde 0,824 — beide nagenoeg 
identiek met de waarden in de oorspronkelijke tabel. C 2 H 2 geeft 
Y/. = 0,832 met # = 1,084; Isopentaan 7* = 0,897 met # = 1,11; 
Fluorbenzol ten slotte yk = 0,933 met # = 1,12. De laatste waarde 
van 7 k is nu ook gelijk aan de „gevonden” waarde van 7 &. 
16. Berekening der theoretische b-waarden. 
De waarden van b kunnen thans uit de gereduceerde toestands- 
vergelijking in den vorm [zie I, p. 796, verg. (<?)] 
f — 1 
e + 
(» — d) = s m 
(37) 
worden berekend. Daarin stelt (3 voor b : vj c . De aldus gevonden 
waarden kunnen dan worden vergeleken met die welke wij uit (30) 
en (35) kunnen berekenen. Wat de vergelijking (30) betreft, hiervoor 
kan worden geschreven : 
ft— ft o b k — i, 
1 
bjc f % Y 
Xk \Xk ) 
b o / i 
d. w. z. met {bk — b„) 
' r -k = (2y — 1) : ('2y -|- 1 ), 
- b'k : %k 
■ ö o == 2 7 — ft'* = (2y 
* = (ft — ft.) : (« — y.) : 
4r — 1 /6-6,27+iy 
l) 2 : 4y (7 + 1), 
b—b n 
1 
2y 1 
1 
4y(V + l) \ v ~ v 0 2y—l 
1 
4y 2 — 1 
4y(y+l) 
In deze vergelijking komt b — b 0 zoowel in het eerste als in het 
tweede lid voor, en kan daaruit niet (tengevolge der n c macht) 
worden opgelost. Wij zijn dus genoodzaakt voor de berekening 
v — r„ op te lossen, en vinden dan na eenige herleidingen {v 0 =•&„) : 
2y +1 b — b 0 
2y-iT 
V V, 
4y(y+D 
4y + 1 
1 b-b 0 ln 
4f-i 
4y’-l 
|_2y — 1 b 0 J 
■ (38) 
waarin n=8y(y-|-l) : (2y— l)(4y-|-l), terwijl 2y — 1=0,038 ^ T is. 
Ten einde een voorstelling te verkrijgen aangaande het feitelijke 
verloop der kromme b=f{v ) volgens formule (38), heb ik — ook 
met het oog op de toetsing der berekende waarden aan die welke 
