die tevens de toeleidingsdraden opnam. Aan de messingcapillair 
en er loodrecht op gesoldeerd bevond zich een wijzer die, wanneer 
het geheel in een daartoe bestemd statief draaibaar bevestigd was, 
over een vast opgestelden gradenboog streek, en zoodoende de oriën- 
tatie van de kristallographische as in het magnetische veld aangaf. 
De weerstanden werden gemeten met een THOMSON-brng. Daar deze 
methode onderstelt dat de weerstand der toeleidingsdraden van de 
brng tot aan den te meten weerstand klein is ten opzichte van den 
vasten weerstand in de brugtakken (110 52 in eiken tak), werden 
de bovenvermelde aangesoldeerde toevoerdraadjés, welke, daar zij ten 
getale van 4 in de glazen en messingcapillair besloten zaten, uit den 
aard der zaak dun moesten zijn, zoo kort mogelijk gebonden (3 cm.). 
Na hun uittreden uit de messingcapillair waren zij aan zeer dikke 
draden gesoldeerd, die naar de brug leidden. 
De in de brug gebruikte galvanometer was een pantsergalvanometer 
van du Bois en Rubens. De meest gebruikte magneet was een klein 
model halfring-magneet volgens het nieuwste type met waterspoeling. 
Voor enkele bepalingen werd een groot model magneet gebruikt. 
Dit nieuwe type veroorlooft langdurige meetreeksen zonder dat men 
eene fout in de temperatuur van het interferricum te duchten heeft. 
Voor de meting der weerstanden bij vloeibare lucht-temperatuur 
heeft voorts de nieuw geconstrueerde vaeuum-eryoarmatuur volgens 
het immersiebeginsel ’) uitstekende diensten bewezen. Inderdaad is 
hier de combinatie der sterke velden tot ongeveer 45 kilogauss met 
lage temperaturen met groot gemak te bereiken ; tevens bleek het 
veld door de cylinderspleten in het ijzer, waarin het DEWAR-vat paste 
slechts weinig verzwakt te worden. Ten deele is het sterke veld toe 
te schrijven aan het gebruik van ferro-cobalt voor de poolspitsen. 
Het magnetische veld werd op de gebruikelijke wijze ballistisch 
gemeten; bijzonderheden vallen daaromtrent niet op te merken. Ter 
schatting van den invloed der lage temperaturen op de veld waarden 
tusschen ferro-cobaltspitsen werd het DuwAR-vat met vloeibare lucht 
snel weggenomen en onmiddellijk daarop het veld gemeten. Dit 
moet zeer snel verricht worden daar eensdeels de poolspitsen warmte 
opnemen, anderdeels het proefklosje afkoelt en dientengevolge het 
oppervlak, dat als grondslag van de veldmeting dient, kleiner wordt. 
Dit laatste dient vooral vermeden te worden, daar de warmteinkrim- 
ping van het materiaal (een hard soort kolophoniumkit) niet bekend is. 
Het proefklosje was tevoren geijkt op het nauwkeurig geslepen glazen 
standaardklosje' * 2 ). Bovengenoemde invloed bleek te verwaarloozen. 
T H. du Bois, Ann. der Physik. 42 p. 968, 1913. 
2 ) Vgl. W. J. de Haas en P. Drapier, Ann. der Physik. 42, p. 673, 1913. 
