lil? 
die bij een gegoten antimoon staafje vonden voor het elektrisch ge- 
leidingsveraiogen bij 
0° — 79° — 190° 
2,565.10 4 3,568.10“ 9,56.10“ 
en met oudere onderzoekingen van v. Bose en Mathiessen “) die 
voor de geleidbaarheid vinden 
A = 4,6172—0,018389 6 + 0,00004785 6' * 2 
tusschen 10° en 100°. 
§ 3. Oriëntaüehromme. Deze werd bepaald bij 18° en ongeveer 
23 kilogauss. Hiertoe werd de weerstand van het praeparaat geme- 
ten bij onderling loodrechten stand van kristallographische as, en 
veldrichting, bij evenwijdigen stand en ten slotte bij verschillende 
tusschengelegen standen. De meetstroom stond steeds loodrecht op de 
veldrichting. De pijl in tig. 2 is evenwijdig aan de veldrichting ge- 
trokken. Hierbij bleek (zie tig. 2) dat bij de twee onderling lood- 
rechte standen en wel in de maximum- en minimumstanden de 
waarden van (R' — R)/R betrekkelijk weinig divergeerden, veel minder 
dan dit bij grafiet en bismuth het geval is. Bij deze laatste geleiders 
is het effekt bij een der onderling loodrechte hoofdstanden I, zooveel 
kleiner dan bij den anderen hoofdstand II, dat Roberts 2 ) het niet 
onmogelijk achtte dat in werkelijkheid bij I in het geheel geen 
'effect zou bestaan. Wat men waarneemt zou aan een min juiste 
*) v. Bose und Mathiessen, Pogg. Ann. 115 , p. 353, 1862. 
2 ) D. E. Roberts, loc. cit. p. 469. 
