ijü9 
dat deze empirische formules slechts over een deel der periode van 
kracht zullen zijn. Bij zeer hooge velden bv. 70 of 80 kilogauss zouden 
zich wellicht systematische afwijkingen manifesteeren. De velden zijn 
— dit zij nog opgemerkt — in kilogauss uitgedrukt. 
§ 4. lsotherme veldkrommen. (Fig. 3.) Hier kunnen we opmerken 
dat bij 30 kilogauss het quasi-lineaire gedeelte der veldkrommen vrij- 
wel bereikt is. Wat de vroegere onderzoekingen betreft zij vermeld 
Lenard *), die gepersten antimoondraad gebruikte, 0,2 mm. dik. Zijne 
waarnemingen strekten zich slechts tot 6.6 kilogauss uit, waarbij 
R'/R = 1.012 voor constanten stroom gevonden werd. Verder zijn 
v. Ettingshausrn * 2 ), Lebrkt 3 ) en Barlow 4 ) te vermelden. 
Fig. 3 stelt de veldkrommen bij 18° en — 188° voor en wel in 
de twee hoofdstanden met de kristaliographische as J_ en // aan 
het veld. De krommen zijn berekend met behulp der formules, voor 
R ! o 
Tab. 2. — °= 1.519 — 0.510 sin 1.125 (81 — | £// |) 
R 18 " 
’) Ph. Lenard, Wied. Ann. 39, p. 637, 1890. 
2 ) A. v. Ettingshausen, Wien. Akad. Ber. 59, p. 714, 1887. 
8 ) A. Lebret, Diss. Leiden, 1895. 
4 ) G. Barlow, Ann. d. Phys., 12, p. 916, 1903. 
Verslagen der Afdeeling Natuurk, Dl. XXII. A°, 1913/14. 
