1 141 
beperkt mengbaar zijn, altijd liet verschijnsel va n isodimorphie optreedt. 
Buitendien is het m. i. in hooge mate waarschijnlijk , dat een verschil 
in samenstelling de oorzaak is van het verschil in kristalvorm. Het 
is nu de vraag of er een andere opvatting mogelijk is, die liet hier 
genoemde bezwaar ondervangt. 
Het is duidelijk, dat de stabiliteit van het Raumgitter van den 
pseudokomponent a kleiner wordt, naarmate er meer van den 
pseudokomponent 8 in opgenomen is, en zoo zal het mogelijk zijn, 
dat bij een bepaalden samenstelling het Raumgitter zoo instabiel 
geworden is, dat het zich niet meer kan handhaven. Het is nu de 
vraag, hoe dit in de £, ^-figuur tot uitdrukking moet worden gebracht. 
Er bestaan hier twee mogelijkheden. Het is mogelijk, dat, zooals 
lig. 3 aangeeft, de van de «-as uitgaande ^-.i’-lijn a b inplaats van 
naar de andere as te loopen asymptotisch de lijn [xq nadert, hetgeen 
zeggen wil, dat een mengkristal van de samenstelling p onmogelijk 
is, daar dit mengkristal een oneindig groote waarde van £ ver- 
eischen zou. 
