1153 
de tabel 1, staan. Hieruit volgt als gemiddelde waarde voor Q 
9,96 K.Cal. 
In verband mei de afwijkingen, die de verschillende waarden van 
Q 
R 
van de gemiddelde waarde 5031,4 oplevert (zie kolom 7) laat zich 
verwachten, dat bovenstaande waarde voorde verdampingswarmte vrij 
nauwkeurig is. In de laatste kolom is ten slotte aangegeven de 
berekende druk bij gebruikmaking van de boven de tabel geplaatste 
Q 
waarden voor C en 
Om het gevondene beter grafisch te kunnen overzien zijn de hier 
besproken lijnen nog eens afzonderlijk weergeven in Fig. 3. p. 1152. 
De bovenste lijn geeft hier weer aan T en p als functie van T. 
3. Bepaling van de dampspanningslijn van vloeibaren witten fosfor. 
Waren de bezwaren bij de vorige proeven groot, omdat vele der 
glasveermanometers reeds sprongen, vóórdat het tripelpunt van den 
rooden fosfor was bereikt, bij de hier volgende proeven waren de 
bezwaren zóó groot, dat zij bijna onoverkomelijk schenen. 
Het spreekt van zelf, dat de bepaling van de dampspanning van 
den witten fosfor bij temperaturen, waarbij de omzetting in vasten 
rooden fosfor 'nog langzaam verloopt, met weinig moeilijkheden 
gepaard gaat. Tot 312° was deze lijn dan ook reeds door Jolibois 1 ) 
met vrij groote nauwkeurigheid vastgelegd. 
Voor liet doel, dat door ons werd beoogd, was het echter noodzakelijk 
deze proeven zoo ver mogelijk tot hoogere temperaturen voort te 
zetten en hierbij doen zich verschillende groote bezwaren voor. In 
de eerste plaats begint de gesmolten witte fosfor van af ± 280° 
bij stijging van de temperatuur snel in den vasten rooden om te 
zetten, waardoor in betrekkelijk korten tijd de vloeistofphase is 
verdwenen en de heerschende dampspanning dus niet meer met de 
dampspanning van de vloeistofphase bij die temperatuur overeenkomt. 
Om bij hoogere temperaturen punten van de dampspannings- 
lijn van den vloeibaren witten fosfor te vinden, is men dus genood- 
zaakt den glasveermanometer zoo snel mogelijk tot een bepaalde tem- 
peratuur te verhitten, en dan de temperatuur eenigen tijd konstant 
te houden. 
Volgens deze methode is het ons inderdaad gelukt met den glas- 
veermanometer eenige punten bij hoogere temperaturen te bepalen, 
doch bij het meerendeel van de proeven brak de glasveer, vóórdat 
de gewenschte temperatuur was bereikt. Deze omstandigheid was 
] ) Thèses Paris 1910. 
77 * 
