1159 
L = 1 
C 
■ \ V'ln x Jts^ 1 + + 
/i = 
73 
C 
(, , A-A) 
' r 273 
1 : 1 1/2 n, jt s, 2 ( 1 H- 2 y 3 I + n i n 
m „ 
m i + n hf 1 , A-A) 
h 273 
1 : | 1 — A 2 «j jt Sj 2 X 0.406 — 
n„ rt o 
U 12 k //ij — 0 . 188 m 2 
27 3 y 1 wij X r/, 2 
1 : { 1 — X 2 n„ jr s 2 2 ( 1 + j ^2 X 0.406 - 
— n, 71 O 
rn l -\-m 2 / U 12 k m 2 
_ . 0 . 188 ?». 
1 + — W. — 
273 J - m 1 -\- rn i 
D = ^~ K 11 1 l i fi + n i X h ƒ,) • 
on 
Misschien zou in de laatste formule de ' coëfficiënt — door een 
3 
eenigszins anderen vervangen kunnen worden, maar de hierin gelegen 
onzekerheid heeft op het resultaat geen invloed van groote beteekenis. 
Een moeilijkheid bij de berekening levert de konstante C 13 , welke 
een maat is voor de aantrekking der ongelijksoortige moleculen. 
Uit de proeven over de viscositeit van mengsels is gebleken, dat 
men den invloed van de temperatuur ook daar, evenals bij zuivere 
/ Uk 
stoffen, met behulp van een factor ( 1 — 1 kan voorstellen. De 
hierin voorkomende konstante is echter niet de 6 j 2 in bovenstaande 
formules; immers in de viscositeit van bet mengsel speelt niet alleen 
de aantrekking der ongelijksoortige moleculen, maar ook die der 
gelijksoortige een rol. Indien de waarnemingen door een strenge 
theoretische formule konden worden weergegeven, zou men de ver- 
schillende momenten kunnen scheiden en dus de gevraagde C 12 vinden. 
Daar dit evenwel niet het geval is, moet men zich met een schatting 
tevreden stellen; het scheen mij het eenvoudigst voor Cj 2 de waarde 
te nemen, welke voor het mengsel van het gehalte 1 : J als geheel 
beschouwd, geldt: een kleine verandering van Cj s brengt gelukkig 
ook geen groote verandering in de uitkomst met zich. 
Voor het mengsel van gelijke hoeveelheden CO„ en H t {n^n^—hn) 
heb ik uit de proeven van Breitenbach l ) op die wijze afgeleid 
b P. Breitenbach, Wied Ann. 67 , p. 803 , 1899 . 
