1 1 90 
van de onzekerheid, die daaromtrent gedurende lan geren tijd bij 
enkele kristallografen en chemici bestaan heeft. x ) 
§ 3. De keuze der aethylsulfaten vindt haren grond in de om- 
standigheid, dat ondanks vele pogingen met andere anorganische en 
organische zuren, tot dusverre geene derivaten der bedoelde oxyden 
konden worden verkregen, welke tegelijk aan de volgende eischen 
voldeden : 
a. eenzelfde kristal watergehalte te bezitten bij alle metalen der reeks. 
/>. aan de lucht noch te verweren, noch hygroscopisch te zijn, 
c. kristallen te leveren, wier vlakken uiterst nauwkeurige hoek- 
meting mogelijk maakten, en wier boekwaarden genoegzaam konstant 
konden heeten. 
Aan deze eischen voldoen bijv. niet : de overigens fraaie dubbel- 
nit raten met de twee waardige metalen Zn, Co, Ni, Mn en Mg, 
welke steeds gekromde en doffe vlakken hebben, of verkrijgen; even- 
min de platina-dubbelcyaniden ; de sulfaten verschillen, evenals de 
meeste andere zouten, bij de verschillende termen der reeks, zeer 
in ’t gehalte aan kristalwater; enz. Aldus vestigde zich tenslotte mijne 
keuze op de aethylsulfaten ; van deze waren alleen de zouten van 
het ihuliurn en ’t neo-ytterbium bezwaarlijk in meetbaren vorm te 
verkrijgen . 
Uit de mij afgestane zouten piubbelnitraten, oxalaten, bromaten, 
etc.) werden eerst de oxyden bereid, daaruit de sulfaten, en deze 
tenslotte met eene geconcentreerde oplossing van bariumaethylsulfaat 
in de koude omgezet. De oplossingen werden, om temperatuursver- 
hoogingen zooveel mogelijk te vermijden, na bezinken van ’t bari- 
umsulfaat en affiltreeren, in vacuo ingedampt, bij temperaturen 
tusschen ongeveer 22° C en 34° 0; alleen zóó is ’t mogelijk, eene 
verontreiniging met door hydrolyse ontstaan sulfaat, te voorkomen. 
§ 4. De specifieke gewichten werden met de allergrootste zorg- 
vuldigheid bepaald, waarbij ik dankbaar de hulp van mijn voor- 
maligen assistent, den heer M. J. Smit, gedenk; zoowel met behulp 
van den pyknometer, met orthochloortoluol als immersie-vloeistof, 
als met behulp van zware vloeistoffen (zweefmethode) werden gegevens 
verkregen, die alleszins met elkaar overeenstemden, hetwelk bij de 
zeer kleine hoeveelheden der ter beschikking staande zouten, geen 
gemakkelijke taak was. 
U Debray, Ann. de Ghim. et Phys. (3). 44. 5. (1855) ; Wyrouboff, Buil. de 
la Soc. Minér. de France, 19 . 219. (1896). 
