1195 
Dat zulks tot dusverre niet duidelijk is geworden, kan zijn oorzaak 
vinden in het feit, dat ’t zoo uiterst moeilijk is, deze elementen in vol- 
8450 
6.400 
G 350 
i-3 
o 
"C 
(I> 
> 
Yt 
Yt 
S.6 
Er? 
La 
i Nd 
Sm 
Gd : ,Thu 
j'Pr 
Éu 
Oys p? 
taf 
■ ; i \ 
j \ ‘NYb 
ce ~-.Eu 
Gd ; i 
|Pr 
Sm 
Oys 1 
; ‘Thu 
!! 
\ 
Ce 
NYb 
Fig.5. 
144.3 
133 1406 152 162.5 168 5 
140,25 150,4 157,3 1 67,7 172 
80 90 100 110 120 130 140 ISO 160 170 180 
Atoomgewichten. 
komen zuiveren toestand te verkrijgen. Immers zij mengen zich in vasten 
toestand alle tot isomorfe vaste oplossingen; en gelijk uit Retgers’ 
onderzoekingen welbekend is, is het specifiek volume van zulke 
vaste oplossingen in ’t algemeen vloeiend veranderlijk met de samen- 
stelling, en veelal met behulp eener lineaire betrekking tusschen deze 
en de specifieke volumes der komponenten, te berekenen. 
Ook al behoeft dit niet altijd zoo te zijn, zoo kunnen aldus aan che- 
misch niet-homogeen materiaal getalwaarden gevonden worden, welke 
tot eene andere afhankelijkheid doen besluiten, als die inderdaad bij 
volkomen zuivere stoffen zou gevonden worden. Ten tweede zijn voorts 
de gegevens in de literatuur omtrent de specifieke gewichten van 
overeenkomstige zouten der zeldzame aardmetalen hoogst gebrekkig 
en onbetrouwbaar, zooals in de later te publieeeren verhandeling 
meer uitvoerig zal worden in ’t licht gesteld. Op grond van ’t thans 
voorhandene materiaal is ’t dus geenszins geoorloofd, om een algemeen 
parallellisme tusschen atoomgewicht en atoomvolume bij deze reeks 
van elementen als vanzelfsprekend te veronderstellen. 
Het verdient hier bovendien opgemerkt te worden, dat door Urbain 
in een eenigszins anderen kring van gedachten het bestaan eener 
zoodanige ,, periodiciteit” bij zijne spectroscopisch-zuivere oxyden ook 
voor andere eigenschappen werd in ’t licht gesteld. Immers het bleek 
