1203 
elementen homoloog zijn met den glossopharyngeus der hoogere 
dieren, al is bij dit dier een door een IX geïnner veerde kieuwholte 
niet voorhanden (p. 624). Hij geeft voor dit dier dus de afwezigheid 
van een zelfstandigen glossopharyngeus toe, al zullen er elementen 
van die zenuw opgesloten zijn in den nervus pharyngeus X. 
Wat Myxine aangaat wijst Fürbringer op de frontale verschuiving 
der spino-occipitale elementen. Dit geldt zoowel voor zijn z.g. eerste 
sensibele spino-occipitale zenuw als voor zijn tweede spino-occipitale 
zenuw. De eerste treedt volgens hem in op het niveau van den 
ram. acusticus posterior, de tweede op het vagus-niveau. In tegen- 
stelling met den toestand bij Myxine vindt men bij Petromyzon 
een tamelijk grooten afstand tusschen vagus en spino-occipitale 
wortels. Dit verschil, kon volgens Fürbuinger op tweeërlei wijze 
verklaard worden : of bij Petromyzon ontbreken de voorste spino- 
occipitale zenuwen van Myxine, óf bij het laatste dier zijn de 
spino-occipitale zenuwen naar voren opgeschoven. Fürbringer spreekt 
zich ten gunste van het eerste alternatief uit. Wij zouden hier- 
omtrent willen opmerken: dat wat Fürbringer als voorsten sensi- 
belen spino-occipi talen wortel op het niveau van de ramus poste- 
rior aeustici beschrijft volgens onze meening geen spino-occipitale 
zenuw is, ook niet bij Myxine *). Het topographisch verschil is dus 
niet zoo groot als Fürbringer meent, d. w. z. de spino-occipitale 
zenuwen reiken niet tot in het gebied van de acustieus-intrede. 
Toch is er een aanzienlijke voorwaartsche verschuiving van spino- 
occipitale elementen, zooals blijkt uit de vergelijking van ons 
schema van Myxine met dat van Petromyzon. Volgens onze mee- 
ning is hot overgangsgebied naar het cervicaal merg opgescho- 
ven naar voren. Er heeft een opschuiving plaats gevonden van 
het vago-spino-occipitale gebied, ten opzichte van het trigemino- 
faciale gebied, gepaard gaande met een reductie in het otische en 
postotische gebied. Voor en achterdeel tier Oblongata zijn ten 
koste van het otische en postotische gebied in elkaar geschoven, en 
bij deze voorwaartsche verschuiving, die o. a. duidelijk uitkomt 
door een vergelijking van de plaats der vaguskern en spino-occipi- 
tale kern van Myxine met die van Petromyzon, konden wel de 
b Bij Bdellostoma beschouwt Miss Worthington deze als werkelijke IX-wortel 
(1. c. p. 172) „lying so close to the vagus tliat it is difficult to distinguish one 
from the other”. Zij hebben een gemeenschappelijk foramen en (p. 173) „the glos- 
sopharyngens runs in the same sheath with the vagus as far as the second bran- 
chial arch”. 
2 ) Ook Miss Worthington geeft op dat dit geen spino-occ. zenuw is bij Bdello- 
stoma, maar de Acusticus b d. w. z. een lateralis zenuw. Zie : Quarterly Journal 
of Microscopical Science Vol. 49, 1906 p. 171 en 175. 
