1205 
spino-occipitale wortels de voorwaartsche verplaatsing volgen, maai- 
de vagus wortels niet zoo goed, omdat, zij naar het ons in de prepa- 
raten blijkt, te dicht op het oorkapsel liggen. Een gevolg hiervan is 
dat de spino-occipitale wortels en vaguswortels dichter op elkaar 
volgen, de 4 of 3 vagusworteltjes zelf bovendien ook dichter op 
elkaar liggen en, inplaats van over gelijkmatige deelen van de 
vaguskern uit te treden (zooals bij Petromyzon het geval is) alle 
op het achterste niveau van de vaguskern samengepakt zijn. 
Dat inderdaad een verschuiving van het geheele achterste cen- 
trale oblongatagebied naar voren heeft plaats gevonden en niet 
alleen van de centrale spino-occipitale celzuil blijkt daaruit, dat de 
verhouding aan de voorpunt van de spino-occipitale celznil tot de 
achterpunt van de vaguszuil in Myxine dezelfde gebleven is als in 
Petromyzon. De opeendringing, wij herhalen het, moet hebben plaats 
gevonden in het otische en direct postotische gebied en ook de 
vaguswortels zouden ongetwijfeld deze voorwaartsche verschuiving 
gevolgd hebben indien hare ligging, bijna direct op de oorkapsel, 
het niet belette. De oorzaak van de toenadering van het praeotische 
en postotische oblongatagebied is misschien in de sterke reductie v. h. 
acustico-laterale oblongatagebied 1 ) te zoeken (zie verder beneden;. 
De rangschikking van de kernen zullen wij thans bespreken en 
daaraan toevoegen een discussie van de beschrijving van Holm"), 
wiens werk, in 1902 verschenen, zeker wel een der beste is dat tot 
nu toe over dit onderwerp verscheen, al kunnen wij ons niet in 
alle opzichten daarmee vereenigen. 
Molm wijst er op, dat de centrale motorische zuil van het rugge- 
merg frontaal waar ts vervolgd kan worden (vergelijk ook onze figuur 
10) •; lateraal van haar voorste punt ligt het caudale einde van wat 
reeds Sanders beschreef als laterale resp. latero-ventrale celzuil (zie 
onze tig. 9). 
Holm deelt nu deze laterale celzuil, die wij de visceraal-motorische 
celzuil zullen noemen, in twee hoofdgroepen in: een frontale en een 
candale. De frontale hoofdgroep deelt hij weer in twee ondergroepen, 
de caudale in drie ondergroepen in. Wij kunnen hem in deze 
slechts zoover volgen dat ook wij twee hoofd afdeel mgen onderschei- 
den (zie Fig. 2 en Fig. 3) en de voorste hoofdgroep weer in twee 
ondergroepen indeelen. In de caudale viscero-motorische hoofdgroep 
ij Vergel. ook Ayers and Worthington : The tinei' anatomy of the bram ol 
Bdellostoma dombeyi 1. The acustico-lateral system. American Journal of Anatomy 
vol. VIII, 1908. 
2 ) J. F. Holm. The finer Anatomy of tbe nervous system ol Myxine glutinosa. 
Morpholog. Jabrbucb Bnd. 29, 1902. 
