1210 
Wat de eelzuil zelve betreft, zoo begint deze vrij dicht achter den 
achterkant van de gemengde V — VII kern, overeenkomstig de reduc- 
tie, die in het acustico-lateralis gebied van de Oblongata heeft plaats 
gevonden. De vagiiszuil ligt echter in een hooger niveau dan de 
V — VII kern. Enkele cellen liggen tussehen beide celgroepen in. 
Het celtype van de vaguszuil is kleiner dan dat van de voorste 
trigeminuskern, ongeveer van dezelfde grootte als dat van de ge- 
mengde V — VII kern. Het cellichaam kleurt zich in onze Bielchowsky 
preparaten iets donkerder. De voorpunt van de vaguszuil is niet 
liet grootst, noch 'zijn de cellen ervan daar het best ontwikkeld. Het 
schijnt dat de vaguszuil haar beste ontwikkeling, zoowel wat aantal 
cellen, als wat hun omvang betreft, heeft in zijn middenste gedeelte. 
Een indeeling in drie afdeelingen, zooals Holm die aangeeft, kunnen 
wij echter niet constateeren. 
Tenslotte moeten wij ons met Holm daarin vereenigen, dat de 
opvatting van Sanders onjuist is, dat de kleine ventro-lateraal uit- 
tredende wortel in het achterste X gebied ook een vagus worteltje 
zou zijn. 
Dit is ongetwijfeld een spino-occipitale zenuw (verg. ook Holm p. o95). 
Dat de spino-occipitale zuil (Eig. 10) zich bij Myxine een eind- 
weegs in cle vagusstreek uitstrekt werd ook door Edinger 1 ) aange- 
geven (l.c. p. 28). 
Ook moeten wij Holm daarin gelijk geven dat de op dit niveau 
intredende achterste sensibele-wortei als sensibele spino-occipitale 
wortel, niet als sensibele vaguswortel moet worden opgevat. Onze 
argumenten hiervoor zijn deze: 1". komt de dikte harer vezelen 
overeen met die van de spinale sensibele wortels ; 2°. komt de 
plaats van intrede en het frontaal waarts opstijgende verloop der 
vezelen overeen met die van de spinale zenuwen en 3 U . voegen deze 
vezelen zich intracerebraal toe aan het areaal van de opstijgende 
spinale sensibele vezelen. 
Ten slotte willen wij erop wijzen dat ook de grovere morphologie 
van de oblongata van dit dier wijst op de ineenschuiving waaraan 
het centrale zenuwstelsel blootstaat. Evenals dit in de overige hersen- 
deelen het geval is, is de 4 flu ventriculaire ruimte tot een minimum 
beperkt. Daarbij doet zich echter nog de eigenaardigheid voor dat 
de achterkant van het middenhersendak (een eerebellum komt hier 
in het geheel niet voor) een eind weegs inschuift tussehen de dorso- 
laterale kanten van de oblongata en zoo vast daartegen aanligt dat 
er nauwelijks eenige ruimte overblijft voor piaal weefsel. 
D Edinger : Das Gelhni von Myxine glutinosa. Abhandlungen der Preussischen 
Akademie der Wiss. 190ü. 
