1211 
Ach (er de caudale punt van dit middenhersendak sluiten dan die 
dorsolaterale oblongatawanden direct te zamen. Men kan van een 
eigenlijken calamus scriptorius nauwelijks spreken. Het uiteenwijken 
van de dorso-laterale bulbusranden vindt alleen daar plaats waar 
liet rniddenliersendak zich als een wig daartusschen schuift (op de 
plaats van het pijltje in Fig. 21. Daar er bij dit dier, met zijn 
atrophisch tectum en afwezig cerebellum geen sprake van is, dat dit 
inschuiven van het middenhersendak tusschen de oblongataranden een 
gevolg zou zijn van een achterwaartsche vergrooting der middenhersenen, 
moet dit beeld wel voornamelijk verklaard worden door het ineendruk- 
ken der oblongata, door de voorwaartsche verschuiving van de achterste 
oblongatahelft, die ook zoo duidelijk blijkt uit de voorwaartsche ver- 
schuiving van de spino-occipitale celzuil en wortels en uit de 
voorwaartsche verschuiving van de vaguskern, die ondanks het 
feit dat zij aan haar frontaal einde verkort is, toch nog verder 
frontaal waarts reikt dan bij Petromyzon. 
Alles spreekt hier inderdaad ervoor dat ei' sterke secundaire ver- 
anderingen hebben plaats gevonden. 
Ook de ligging der motorische kernen is geenszins primitief. De 
primitieve plaats van de trigeminus, facialis en vaguskernen is dorsaal, 
bij liet ependy m van den ventrikel, zooals dit bij Petromyzon ge- 
vonden wordt. 
Bij Myxine liggen de V en V — VII-kernen ventro-lateraal en de 
vaguskern lateraal, een toestand die slechts door secundaire in casu 
ongetwijfeld fimctioneele reflectorisehe invloeden verkregen kan zijn. 
De invloed, die hier deze ligging heeft veroorzaakt is ongetwijfeld 
de sterke ontwikkeling van den sensibelen descendeerenden trigeminus 
wortel, die èn zelf èn door zijn secundaire neuronen het geheele 
beeld der oblongata beheerscht. Deze descendeerende trigeminuswortel 
is des te sterker in zijn invloed omdat anderzijds het eigenlijke 
viscerale sensibele systeem hier relatief armelijk ontwikkeld is. 
Wij weten toch dat de aanwezigheid van een sterke dorso-mediale 
viscero-sensibele kern een grooten invloed op het dorsaal blijven 
der viscero-motorische motorische cellen uitoefent, getuige de ver- 
houdingen bij de selachiers, 
Het overwegen van den neurobiotactischen invloed der ventro- 
laterale sensibele systemen heeft de ligging der ventro-laterale en 
laterale viscero-motorische zuil tengevolge gehad. 
Wij kunnen ons dan ook niet goed vereenigen met de opvatting 
van Hoi.m dat Myxine een primitievere vorm der Cyclostomen zou 
zijn dan Petromyzon. 
