1216 
Gelijk aldaar werd opgemerkt, hangt de chemische constante 
samen met de additieve constante, die bij de ontwikkeling van 
voor de liooge temperaturen optreedt. Deze mededeeling heeft nu ten 
doel, te doen zien dat de waarde, die aldus voor de chemische 
constante uit de aldaar opgestelde uitdrukking voor de entropie, 
welke overigens door Tktrode reeds werd gegeven, wordt afgeleid, 
met waarden van deze constante, die aan de experimenteele gegevens 
betreffende dampspanningen van eenatomige gassen beantwoorden, 
in bevredigende overeenstemming is. 
§ 2. We zullen ons in deze mededeeling beperken tot de beschou- 
wing van eenatomige gassen. Wanneer men voor de energieverdeeling 
ecne der temperatuurfnncti.es aanneemt, die in de theorie der quanta 
optreden, dan kan men zich voorstellen dat de moleculaire rotatie- 
beweging, in het bijzonder ook voor de eenatomige moleculen van 
een eenatomig gas, met b. v. de translatiebeweging in warmte- 
evenwicht is. Neemt men daarbij in het bijzonder die, door Planck 
gegeven, temperatuurfunctie aan welke eene nulpuntsenergie in zich 
sluit, dan vertegenwoordigen de moleculaire rotaties ook in een 
eenatomig gas, bij de temperaturen waarbij deze onderzocht zijn, in 
verhouding tot de moleculaire translatiebewegingen een zeer aan- 
merkelijk bedrag aan energie. De karakteristieke temperaturen (0 U , 
zie Suppl. No. 32a), die de rotatieenergie volgens die voorstelling 
beheerschen, zijn intusschen, in verband met het kleine traagheids- 
moment der eenatomige moleculen, zoo hoog, dat bij de zooeven- 
genoemde temperaturen de energie der rotatie dier moleculen van 
de betreffende nulpuntsenergie nog niet merkbaar afwijkt. Iets der- 
gelijks geldt voor de bewegingen binnen het atoom. De bijdragen 
tot de entropie te danken aan deze rotaties van en bewegingen 
binnen het atoom kunnen dan gelijk nul gesteld worden. We zullen 
ons beperken tot het temperatuurgebied waarbinnen dit liet geval is. 1 ) 
We zullen verder denken te doen te hebben met een ideaal een- 
atomig gas, zoodat we van termen, te danken aan den invloed van 
het eigen volume en van de onderlinge attractie der moleculen, 
kunnen afzien. 
De entropie voor een zoodanig gas wordt dan, wanneer men uit- 
gaat van de in Suppl. N°. 30a opgestelde hypothesen, bepaald door 
de in Suppl. N". 33 § 2 a gegeven uitdrukkingen. 
0 Volgens de metingen van Pier betreffende de specifieke warmte van argon, 
strekt dit temperatuurgebied zich voor dit gas uit tot minstens 2300° G. Gelijk 
Prof. Einsïein in e'ene discussie opmerkte, zou bet onderzoek bij hooge tempera- 
turen van de specifieke warmte van een eenatomig gas met hoog atoomgewicht 
üooals b.v. kwik van groot belang zjjn. 
