1227 
verkregen kennis kunnen berusten. De gelukkige vereeniging 
van zijne nieuwe functie met het directeurschap van het 
zoölogisch station te Den Helder maakte het hem mogelijk 
de in de natuur, bij de visscherij en op zijne veelvuldige 
reizen gedane waarnemingen door onderzoek in liét labora- 
torium aan te vullen. Zoo werden zijne talrijke geschriften 
over visscherij-vraagstukken, waarvan ik die over de Zeeuwsche 
oestercultuur wil noemen, tevens belangrijke wetenschappelijke 
verhandelingen en verwierf hij als de kenner bij uitnemendheid 
van de natuurlijke geschiedenis van den zalm en in het 
algemeen als autoriteit op het gebied der visscherij kunde eene 
algemeene vermaardheid. In het artikel dat in Maart 1913 
door Dr. H. C. Redeke aan de 25-jarige werkzaamheid van 
den Adviseur werd gewijd, kon worden gewezen op den 
bewonderenswaardigen omvang van Hoek’s onderzoekingen 
en op den grooten vooruitgang, dien zij in onze kennis der 
oeconomisch meest belangrijke visschen gebracht hebben. 
Het was Hoek al spoedig duidelijk geworden dat vele op 
de zeevisscherij betrekking hebbende vraagstukken slechts 
door internationale samenwerking zouden kunnen worden op- 
gelost. Plannen om daartoe te geraken beraamde hij met 
buitenlandsche vakgenooten, als prof. Heincke en prof. Herd- 
man, plannen die vasten vorm aannamen op eene in 1898 te 
Stockholm gehouden bijeenkomst van vertegenwoordigers der 
oeverstaten van Noord- en Oostzee, waarheen Hoek door onze 
Regeering was afgevaardigd. Weinige jaren daarna kwam de 
Permanente Internationale Raad voor het onderzoek der Zee 
tot stand, tot welks secretaris-generaal hij werd gekozen. 
Als zoodanig heeft hij van 1902 tot 1907 te Kopenhagen 
verblijf gehouden. Ook nu weder bleek de keus eene hoogst 
gelukkige te zijn geweest. Aan zijn helder inzicht, zijn krach- 
tigen wil en zijn beleidvol overleg was het te danken dat 
doelmatige vormen voor de nieuwe samenwerking werden 
gevonden. Tot welke uitkomsten deze geleid heeft, is door 
hem zelf in het laatst van het vorige jaar in de ,,Mede- 
deelingen over Visscherij” geschetst. Hij kon toen uiteenzetten 
hoe stelselmatige biologische en statistische onderzoekingen over 
