veel dat in het leven der zeebewoners onbekend en onbe- 
grepen was, een helder licht hadden verspreid. 
Een jaar na zijn terugkeer in Nederland, in 1908, trad Hoek 
als seeretaris-generaal van den Internationalen Raad af, om 
zich weder onverdeeld te wijden aan den hem opgedragen 
tak van staatsdienst, waarvan de organisatie door de stichting 
van het Rijksinstituut voor Yisscherijonderzoek in 1912 voltooid 
werd. Het Instituut, waaraan het zoölogisch station te Den 
Helder als filiaal werd verbonden, werd te Haarlem gevestigd, 
en het is daar dat hij onvermoeid werkzaam is gebleven, ook 
toen zijne kwaal, die lang gesluimerd had en hem niet had 
verhinderd, zich jarenlang groote inspanning te getroosten, 
zijne krachten sloopte. Aan tal van belangrijke onderzoekingen, 
o. a. over de Oirripediën larven uit het plankton der noordelijke 
zeeën, de voorplanting der Gadiden en de biologie van sommige 
Clupeiden mocht hij de laatste hand leggen. Den 27 sten Februari 
werd hij uit de volheid van zijn werk weggenomen. 
Sedert 1883 was Hoek lid onzer Akademie en in vroeger 
jaren . nam hij trouw deel aan onze vergaderingen en onze 
werkzaamheden ; ik denk b.v. aan het uitgebreide Limnoria- 
rapport, door hem in 1892 met een aantal andere leden uitge- 
bracht. Terwijl hij door zijne onderzoekingen en door zijn 
optreden bij de vele gelegenheden waarbij hij met buitenlandsche 
vakgenooten in aanraking kwam, den naam van Nederland 
hoog heeft gehouden, was hij ons lief om de eerlijkheid van 
zijn karakter en zijne opgewekte persoonlijkheid. Velen van 
ons hebben een trouwen, hartelijken vriend in hem verloren. 
Wij allen zullen de nagedachtenis van dezen voortrefïelijken 
geleerde en verdienstelijken staatsburger in eere houden. 
