1 230 
rlie dooi' Seeliger buiten beschouwing was gelaten 1 ). Ik heb de be- 
rekeningen uitgevoerd en ben tol het resultaat gekomen dat de 
storing in de helling van de ecliptica het door Nëwcomb 2 ) aange- 
geven residu van teeken doet omkeeren en in absolute waarde iets 
grooter maakt; verder, dat de storingen in de maansbeweging on- 
merkbaar zijn. Het zij mij vergund Prof. de Sitter hier mijnen dank 
te betuigen voor de inleiding in dit onderwerp en de belangstelling 
betoond in de verdere ontwikkeling. De formules noodig voor het 
laatstgenoemde doel zou men uit de mededeeling van Seeliger kunnen 
overnemen ; ik heb dit niet gedaan, doch ze opnieuw afgeleid en 
deel ze wegens de kleine verschillen in uitwerking hier mede. 
Ik begin met deze afleiding en haar resultaten weer te geven, 
terwijl ik daarna hetzelfde zal doen voor de maansbeweging. 
I. Storingen der ecliptica. 
Zijn x, y, z coördinaten t. o. v. een coördinatenstelsel, welks oor- 
sprong in het middelpunt van de ellipsoide ligt en waarvan de 2 -as 
met de rotatie-as samenvalt, k 2 de attractieconstante, q de dichtheid 
van de ellipsoide en a,a en c haar assen, dan is de potentiaal Vin 
het punt x, y, z gegeven door : 
V k 2 Jtqa 2 c 
00 
J'0 
du 
■v'+y 2 
a 2j c u c 2 -\-uJ {a 2 -\r u )\/ c 2 -\-u 
waar, voor een punt buiten de ellipsoide A de positieve wortel is van de ver- 
= O en voor een punt er binnen A = O 
.t’ 2 4 -y 2 z 2 
gelijkmg 1 - — - y 
a - f-z c -f- K 
te nemen is. 
Stelt men V = k 2 jiqa 2 cQ en x 2 -f- y 2 z 2 — r 2 , dan heeft men: 
1 
z 2 (a 2 — c 2 ) 
du 
2 -f- u (a 2 4- u ) (c 2 4 - u)J (g 2 + “) 1 / c 2 + u 
r 2 z 2 (a 2 — c 2 ) 
— = o. 
a 2 4-;. (a 2 -4;.)(c 2 + A) 
Storingen veroorzaakt door de eerste ellipsoide. 
1 
Daar z 2 = $ een kleine grootheid is, ontwikkel ik naar machten 
van £ ; daartoe is noodig als we tot en met ? 2 gaan : 
4 Vgl. de Sitter, the secular variations of the elements of the four inner 
planets, Observatory, July 1913. 
2 ) Astrononhcal Constants pg. 110. 
