1239 
R 1 a’ 1 
= - — [ — 2E 2 a l 2 — 3E 2 a x 2 e 2 — E 3 (a ' 2 — c 2 )a x 2 sin 2 i 
/c 2 jr qa 2 c 
-(- 2(a 2 — o 2 ) a x 2 E 3 sin J sin i cos (,Q> — 'ƒ>)]. 
Hoewel hier a 2 — c 2 niet klein is kan men toch den periodieken 
term weglaten. 
Ik vind E 2 = 0.684, E 3 = 2.445 waaruit volgt de eeuw als tijds- 
eenheid nemend : 
doi 
1 ït 
= — 0 ". 1 6 
du 
— 0".28. 
Beide ellipsoides samen geven dus 
dd> 
dt 
— 2 ". 12 
dt 
beide onmerkbare bedragen. 
50 ; 
Sterrenkunde. — De Heer de Sitter doet eene mededeeling : 
Opmerkingen naar aanleiding der berekeningen van den Heer 
Woltjer over de hypothese van Seeliger. 
Ter verklaring van de door Newcomb aangetoonde afwijkingen in 
de seculaire veranderingen der elementen der vier binnenplaneten 
maakt Seei.iger gebruik van : 
a. De attractie van eene ellipsoïde geheel binnen de baan van 
Mercurius. Het door deze ellipsoïde teruggekaatste licht is, door de 
nabijheid der zon, natuurlijk voor ons onzichtbaar. 
b. De attractie van eene ellipsoïde die de aardbaan geheel omsluit. 
Het door deze ellipsoïde teruggekaatste zonlicht vertoont zich aan ons 
als het zodiakaallicht. 
c. Eene rotatie van het empirisch coördinatenstelsel ten opzichte 
van het „Inertialsystem”. Deze rotatie is equivalent met eene cor- 
rectie tot de precessie-constante. De precessie-constante die aan de 
door Newcomb opgegeven afwijkingen ten grondslag ligt is die van 
zijn eerste fundamentaalcatalogus (Astr. Papers Vol. I). In „The 
Observatory”, July 1913, heb ik aangetöond dat deze waarschijnlijk 
eene correctie van -f- J".24 (per eeuw) behoeft. Van de door Seeliger 
ingevoerde grootheid r is dus slechts een gedeelte r x =r — 1".24 
werkelijk als eene rotatie te interpreteeren. 
Voor de ellipsoïde a bepaalde Seeliger de ligging van het aequator- 
vlak uit de conditie-vergelijkingen : hij vond een vlak dat niet veel 
verschilt van den zonsaequator. Voor de ellipsoïde b nam hij den 
zonsaequator als aequatorvlak aan. 
83 * 
