1278 
Wij denken ons nu een P, P-diagram van hei binaire stelsel 
B -(- L -f- G ; dit kan in de nabijheid van het punt B al of niet 
een maximumtemperatuurpunt H' hebben. Bestaat een dergelijk punt 
niet, dan is AF", steeds positief; bestaat wel een dergelijk punt, dan 
is A Y x pos. tusschen C en H' , negatief tusschen H' en B. Daar 
wij echter punten, in de nabijheid van B gelegen, hier buiten beschou- 
wing laten, zoo is dus positief. Daar y — 1 steeds negatief is, 
zoo volgt uit (12) dat dP negatief is. In overeenstemming met 
vroeger vinden wij dus : langs de verzadigingskurve van een kom- 
ponent neemt de druk van uit de zuivere oplossing naar de water- 
vrije oplossing af. 
Is F de vluchtige komponent, zooals b.v. in het evenwicht 
ys-\-L-\-G, dan is « = 0 en /? = 0. De tweede der evenwichts- 
voorwaarden (1) gaat nu over in: Z=^. Dit beteekent dat bij een 
gegeven temperatuur niet eene geheele reeks van drukken behoort, 
maar slechts één bepaalde druk nl. de sublimatiedruk van het ijs. 
Wij vinden dus weer : langs eene ijskurve onder eigen dampdruk is 
de druk in alle punten dezelfde en gelijk aan den sublimatiedruk 
van het ijs. 
Wij zullen thans de kookpunlskurven beschouwen ; voor hen geldt 
in groote trekken hetzelfde als voor de hierboven beschouwde ver- 
zadigingskurven onder eigen dampdruk. 
Wij nemen nu aan dat de kurven in tig. 1 kookpuntslijnen voor- 
stellen ; het punt H stelt dan niet meer een maximumtemperatuur- 
maar een maximumdrukpunt voor; het ligt dus steeds tusschen 6' en F. 
Dit maximumdrukpunt AT ligt steeds dichter bij C'dan het maximum- 
temperatuurpunt H ; hetzelfde geldt voor de punten PT en H" inde 
tig. 2 en 3. Wil men door pijlen de richting aangeven, waarin de 
temperatuur toeneemt, dan moet men in de tig. 1 — 3 aan de pijlen 
de tegengestelde richting geven. 
Wij hebben vroeger gezien dat op zijde CB van tig. 2 al of niet 
een maximumtemperatuurpunt H' optreedt; er bestaat op deze zijde 
echter steeds een maximumdrukpunt. Hetzelfde geldt voor de zijde 
CA. Men vindt nu liet volgende. 
a) van alle bij constante P met een binair of ternair hydraat 
verzadigde oplossingen heeft de zuivere waterrijke het laagste en de 
zuivere waterarme het hoogste kookpunt. Het kookpunt neemt dus 
langs de kookpuntskurve van uit de zuivere waterrijke naar de 
zuivere waterarme toe. Is de vaste stof een ternair hydraat, dan is 
het hoogste kookpunt tevens een maximum- en het laagste tevens 
een minimumkookpunt. 
