1279 
b) langs de kookpiintskurve van een komponent of anhydriseh 
dubbelzout neemt het kookpunt van uit de zuivere oplossing toe. Is 
de vaste stof een anhydriseh dubbelzout dan is het kookpunt der 
zuivere oplossing tevens een minimum. 
c) langs de bij constanten druk met ijs verzadigde oplossings- 
kurve is het kookpunt in alle punten hetzelfde en gelijk aan het 
sublimatiepunt van het ijs. 
De ijskurve onder eigen dampdruk der temperatuur T en de 
kookpiintskurve van het ijs onder den druk P vallen dus samen, 
als P de sublimatiedruk van het ijs bij de temperatuur T is. 
Uit het voorgaande blijkt o.a. het volgende. Wij nemen eene 
zuivere oplossing van een vaste stof (komponent, binaire of ternaire 
verbinding). Door deze oplossing gaat eene verzadigd ngskurve onder 
eigen dampdruk en eene kookpiintskurve. Men heeft nu in het 
algemeen: als van uit de zuivere oplossing de dampdruk bij con- 
stante T daalt (of rijst) dan zal het kookpunt bij constante P rijzen 
(of dalen). 
Dit is echter niet meer het geval voor oplossingen tusschen het 
maximumdruk- en maximumtemperatuurpunt. Het maximumdrukpunt 
ligt nl. dichter bij het punt C dan het -temperatuurpunt. Neemt 
men nu eene oplossing tusschen deze punten, dan is zij ten opzichte 
van de verzadigingskurve onder eigen dampdruk eene waterrijke, 
ten opzichte van de, kookpiintskurve echter eene waterarme. Van 
deze oplossing uit zal dus zoowel de druk langs de verzadigings- 
kurve als de temperatuur langs de kookpiintskurve afnemen. 
Men kan het vorige ook op de volgende wijze uitdrukken : van 
uit een zuivere oplossing veranderen de dampdruk (bij constante T ) 
en liet kookpunt (bij constante P) in het algemeen in tegengestelde 
richting. Ligt de zuivere oplossing echter tusschen het maximum- 
druk- en maximumtemperatuurpunt, dan daalt van deze oplossing 
uit zoowel de dampdruk als het kookpunt. 
Wij hebben reeds vroeger de verzadigingskurve onder eigen damp- 
druk van twee vaste sloffen (nl. het evenwicht F -f- F' -\- L -f- G) 
beschouwd; wij zullen thans enkele punten nog nader bespreken. 
Men bedenke, hierbij dat alle afleidingen ook thans alleen gelden 
voor punten, die niet in de nabijheid van AB liggen. Voor punten 
in de nabijheid dezer lijn gelden de reeds vroeger besproken af- 
leidingen. 
Nemen wij de met A -f- B verzadigde oplossing m der tig. 2, 
dus het evenwicht A -f- B -f- L m -f- G. Daar de druk van m nit 
