1280 
naai’ c en naar ƒ toeneemt, zoo kan men zeggen : de met twee 
kom ponenten verzadigde oplossing heeft een kleineren dampdruk 
dan de zuivere oplossing' van elk der komponenten afzonderlijk. 
Beschouwt men de met ys -f- A verzadigde oplossing p van tig. 2 
en denkt men zich kurve np tot op CA verlengd, dan blijkt: de 
met ys -j- A verzadigde oplossing heeft een grooteren dampdruk dan 
de met A -J- B verzadigde, en een kleineren dan de metastabiele 
zuivere oplossing tan A. 
De kurven zu, zv en zio hebben wij reeds in de vorige mede- 
deeling besproken ; zu stelt de oplossingen van het evenwicht 
A B -j- L + G, zw die van het evenwicht ys -f- A -|- L -J- G en 
zv die van het evenwicht ys -|- B -f- L -)- G voor, w en v zijn binaire 
2 is het ternaire kryohydratische punt onder eigen dampdruk. 
Beschouwen wij thans de met de hydraten F -\- F' verzadigde 
oplossing m der tig. 3; uit de figuur blijkt dat de oplossing m een 
kleineren dampdruk heeft dan / of n. Neemt men echter de met 
deze hydraten verzadigde oplossing b, dan heeft deze een grooteren 
dampdruk dan de oplossingen a en c. 
Kurve pq stelt de oplossingen van het evenwicht F-\-F' -\-L-\- & 
voor; punt H is het maximumtemperatuurpunt dezer kurve. In 
overeenstemming met onze vorige definities noemen wij de vloei- 
stoffen van tak pH waterrijke en die van tak Hq waterarme. Wij 
kunnen het vorige dan zoo uitdrukken : 
de met twee komponenten of hun hydraten verzadigde oplossing 
heeft in het waterrijke gebied steeds kleineren, in het waterarme 
