'1297 
24 uren op 145°, daarna gedurende 24 uren op 270° (d. i. slechts 
50° beneden het smeltpunt) gehouden. Eerst door verwarmen gedurende 
2 X 24 uren op 50° in een kadmiumsulfaatoplossing gelukte het de 
omzetting weer in gang te brengen. Een nieuwe dilatometrische 
bepaling gaf thans het resultaat, in Tabel II vermeld : 
TABEL II. 
Temperatuur. 
Duur der waar- 
nemingen in uren. 
Stijging van den 
meniskus in mm. 
Stijging van den 
meniskus 
per uur in mm. 
60?0 
v 2 
— 
105 
- 210 
63.0 
Va 
— 
11 
— 33 
63.5 
D/e 
— 
8 
— 6 
64.0 
H/e 
+ 
22 
+ 18 
69.0 
Vs 
+ 
58 
-f 348 
Het overgangspunt is dus verschoven naar 63°. 4. 
7. Op de beschreven wijze werden talrijke metingen met verschillende 
preparaten uitgevoerd 1 ), welker thermische voorgeschiedenis sterk 
uiteenliep. De uiterste grenzen, die aldus voor het (schijnbare) over- 
gangspunt werden gevonden, waren 69°. 3 en 61°. 3. 
8. Daar de bepaling van de ware overgangstemperatuur Cd x — * Cclp, 
alsmede de bereiding der zuivere moditikaties langs dezen weg 
zeer moeilijk wordt, hebben wij getracht vast te stellen, of een 
bepaalde, scherp gedefinieerde modifikatie van kadmium kan wor- 
den verkregen onder vermijding van hooge temperaturen. Daartoe 
werd een oplossing van kadmiumsulfaat in overmaat ammoniak 
tusschen een elektrode van metallisch kadmium en platina geëlek- 
trolyseerd. (Stromsterkte 15 a 20 Ampère, oppervlak der /^-elektrode 
26 c.m. 2 ). Door koeling in ijs van het vat, waarin de elektrolyse 
plaats vond, werd de temperatuur der vloeistof beneden 40° gehouden. 
Een roerder volgens Witt, door een heete-luchtmotor gedreven, zorgde 
er voor, dat de vloeistof tijdens den stroomdoorgang homogeen bleef. 
Het aldus bereide kadmium bestaat uit zeer fijne naaldjes; zij werden 
in verdund zwavelzuur afgewasschen, daarna met water, alkohol 
en aether behandeld en bij 40° gedroogd. Bij het dilatometrisch 
9 Zij zullen in onze uitvoeriger verhandeling in de „Zeitschr. f physik. Chemie” 
nader worden beschreven. 
