1336 
Wanneer de snelheid der innerlijke evenwichtsinstelling klein is, 
zal het stuk a b bij uiterst kleine siroomdichtheden gelegen zijn en 
men zal dus bij niet uiterst fijne metingen den indruk kunnen krijgen, 
dat dit stuk geheel ontbreekt. 
Het is duidelijk, dat de spanning, die hier als functie van de 
stroomdichtheid is weergegeven, de spanning t.o.v. de hulpelectroden 
beteekent. Deze spanning, die ook polarisatiespanning wordt genoemd 
is positief, wanneer het metaal anode is en negatief, wanneer het 
als kathode wordt gebruikt. 
Verder liet zich nog deze mogelijkheid voorzien, dat, wanneer het 
metaal zich zéér langzaam in innerlijk evenwicht stelt, zelfs na ver- 
breking van den stroom nog een duidelijke verandering van den 
potentiaalsprong te constateeren zou zijn. 
Nu dient hierbij opgemerkt te worden, dat, wanneer een onedel 
metaal bij gebruik als anode edel is geworden en het spannings- 
verschil tnsschen metaal-eïectrolyt gestegen is tot de afscheidings- 
spanning van de zuurstof, aan de anode twee processen naast elkaar 
zullen gaan verloopen, behalve het in oplossing gaan van het metaal 
krijgen wij dan n.1. ook nog de ontlading der OH'-ionen en de 
mogelijke vorming van oxydhuidjes, waarvan de invloed dient 
nagegaan te worden. 
Aan de kathode krijgen wij iets dergelijks. Wanneer n.1. het 
spanningsverschil metaal-eleetrolyt aan de kathode grooter is geworden 
dan de afscheidingsspanning van de waterstof, dan zal daar, behalve 
ontlading van metaalionen, ook ontlading van A/'-ionen optreden. 
Wijze van onderzoek. 
De meting van de polarisatiespanningen geschiedde op de volgende 
wijze (zie Fig. 2). Twee electroden van het te onderzoeken metaal in 
den vorm van draad of staafjes werden geplaatst in een oplossing van 
een zout van het metaal, gewoonlijk het nitraat. De beide electroden 
waren door een variabelen weerstand en een Ampèremeter verbonden 
met een aantal accumulatoren, zoodat de sterkte van den polari- 
seerenden stroom gemakkelijk veranderd en gemeten kon worden. 
Om de polarisatiespanning aan een van de electroden te meten, werd 
in de oplossing een snavel vormig omgebogen glazen buisje gebracht, 
dat met zijn capillaire punt zoo dicht mogelijk tegen de gepolari- 
seerde electrode aangebracht werd. In dit glazen buisje werd een 
derde (hulp) electrode van hetzelfde metaal gebracht. Deze liulp- 
electrode, die stroomloos is, vertoont den normalen potentiaalsprong 
ten opzichte van de oplossing. Aangezien er in de vloeistof van de 
