1337 
hulpelectrode geen spanningsverlies bestaat, en de punt ervan direct 
tegen de gepolariseerde elec- 
trode aanstaat, geeft het poten- 
tiaalverschil tusschen de hulp- 
electrode en de gepolariseerde 
electrode direct de afwijking, 
die de potentiaalsprong van 
de gepolariseerde electrode 
van den normalen potentiaal- 
sprong vertoont, dus de polari- 
saties panning . De meting van 
dit potentiaalverschil geschied- 
de door den uitslag af te lezen, 
die verkregen werd door de 
hulpelectrode en de gepolari- 
Fig. 2. seerde electrode door een 
weerstand van eenige megohms met 'een galvanometer te verbinden. 
De waarde van de schaaldeelen, in Volts, werd bepaald door den 
galvanometer met een normaal element te verbinden. 
Zilver, Koper, Lood. 
2. Het onderzoek van verschillende metalen, in deze richting 
ondernomen, heeft ons laten zien, dat zij, zooals te verwachten was, 
de meest verschillende typen vertegenwoordigen. 
Er zijn metalen, die in contact met een electrolyt, zich zeer snel 
in innerlijk evenwicht stellen; er zijn er, die dit zeer langzaam doen 
en er zijn er, die tusschen deze twee uiterste inliggen. 
Beginnen wij met de metalen, die zich snel in innerlijk evenwicht 
stellen, dan kunnen wij hier voorloopig noemen de metalen : zilver, 
koper en lood. 
Het resultaat van het onderzoek van deze metalen vindt men in 
de volgende tabellen. 
Na stroomverbreking was geen potentiaal verschil met de hulp- 
electrode waar te nemen. 
In de eerste kolom vindt men de stroomdichtheid in mi! I i Ampères 
per cm 5 , uitgedrukt. In de tweede kolom is het potentiaalverschil 
met de hulp-electrode in Volts aangegeven, terwijl het metaal als 
anode dienst deed, (anodische polarisatiespanning) en in de derde 
kolom is hetzelfde aangegeven voor het geval het metaal als kathode 
dienst deed (kathodische polarisatiespanning). 
Men ziet uit deze tabel, dat het zilver tijdens het oplossen niet 
