1391 
zich in dit gebied nog meer zeer zwakke maxima van absorptie 
bevinden; echter heb ik dit niet met zekerheid kunnen vaststellen. 
Kunstmatig kon ik het aspect der absorptielijnen zeer sterk wijzigen 
door met behulp van een evenwijdig aan de (horizontaal liggende) 
positieve kool geplaatst buisje een weinig sodanevel in den boog to 
blazen; ten einde het evenwicht van den boog met te verstoren, 
moest de ingeblazen luchtstroom slechts zeer zwak zijn, terwijl de 
hoeveelheid natrium kon worden gewijzigd door de concentratie van 
de sodaoplossing te veranderen. Het bleek hierbij, dat steeds bij iet 
inblazen van soda in den boog de afstand der componenten der beide 
XMijnen toenam, terwijl deze tevens vager werden. Hoe grooter de 
hoeveelheid ingeblazen soda was, des te verder waren de compo- 
nenten gesplitst, en des te minder scherp werden ze. Deze splitsing 
kon zelfs wel een bedrag van ongeveer 0.3 A.E. bereiken, m welk 
geval ze echter zeer vaag waren. Steeds was de splitsing volkomen 
symmetrisch ten opzichte van de oorspronkelijke dubbele absorptiehjn. 
De maxima van absorptie waren — voorzoover waarneembaar - 
van gelijke intensiteit, terwijl de scherpte van beide componenten even- 
eens vrijwel gelijk scheen te zijn. Van verdere quantitatieve metingen 
hieromtrent heb ik afgezien, aangezien het toch ondoenhjk zou zijn, 
de hoeveelheid natrium in den boog te bepalen, ook al was de 
snelheid van toevoer bekend; hoogstens zou deze hoeveelheid zeer 
ruw te schatten zijn ; ook was het verschijnsel niet volkomen con- 
stant. Dergelijke verschijnselen, evenwel nog minder constant, nam 
ik waar bij het gebruik van kolen, die in eene verdunde oplossing 
van soda gedrenkt waren. 
Bij plaatsing van de Wooü’sehe buis in den weg der lichtstralen, 
in dier voege, dat ze volgt op den spectromeler, die een klem ge- 
deelte uit het spectrum snijdt, dus b.v. tusschen objectief en oculair 
van den afleeskijker, blijken de absorptielijnen van den natnumdamp 
eveneens dubbel te zijn, waarbij de afstand der componenten toe- 
neemt, naarmate de temperatuur stijgt. Tevens zijn echter duidelij <e 
verschijnselen van anomale dispersie waarneembaar, zoodra de ver- 
hitting van de buis op eenigszins onsymmetrische wijze geschiedt. 
Om deze reden, en tevens wegens de groote temperatuurverschillen, 
die er in de Wooü’sche buis noodzakelijkerwijze moeten bestaan, 
waarbij van verzadigden damp geen sprake kan zijn, zag ik van 
quantitatieve metingen hierbij af. 
Ten slotte heb ik, teneinde metingen te kunnen verrichten, die 
voor interpretatie vatbaar zouden zijn, den natriumdamp ontwikkeld 
in eene verticale glazen buis, die eerst voorzien werd van enkele 
stukjes natrium, vervolgens tot op ongeveer 0.001 m.m. kwik ge- 
