1392 
evacueerd, en dichtgesmolten. Deze buis werd langs eiectrischen weg 
over hare gehecle lengte gelijkmatig verhit, zoodat wel aangenomen 
kan worden, dat de temperatuur op alle plaatsen dezelfde was, en 
de natriumdamp dientengevolge verzadigd. In de omhulling waren 
twee openingen aangebracht, waar het licht in horizontale richting 
doorheen ging. Aangezien liet glas op die plaatsen langzamerhand 
wat besloeg, bracht ik later zij buisjes aan, die insgelijks electrisch 
vei hit werden, terwijl ik tevens eene wijdere glazen buis bezigde. 
De inwendige middellijn van de buis, waarmede ik mijne defi- 
nitieve metingen verrichtte, bedroeg 28 m.m. Deze buis werd, om 
eene later te vermelden reden, tussehen objectief en oculair van den 
kijker geplaatst. Natuurlijk leed hieronder het beeld, doch desniettemin 
was liet mogelijk, de afstanden der componenten te meten. 
De verschijnselen, die ik op deze wijze waarnam, stemden quali- 
tatief volkomen overeen met hetgeen ik had gezien met behulp van 
de-Wooüsche buis, en bij het inblazen van sodanevel in den boog. 
Bij stijging van temperatuur neemt de afstand der componenten tol 
terwijl ze tevens minder scherp worden. Tot bijna 300° toe is de 
afstand goed te meten, de resultaten dezer metingen zijn weer- 
gegeven m bijgaande krommen 1\ en 1\. Bij hoogere temperatuur 
is de breedte te groot om met behulp van den échelon-spectroscoop onder- 
zocht te worden, terwijl het verschijnsel dan ook zeer vaag wordt, 
zoodat de absorptiemaxima slechts bij geringe vergrooting duidelijk 
waarneembaar zijn; tussehen de absorptiemaxima is de lichtintensiteit 
dan slechts weinig groofer dan in de maxima zelf. De grootste 
gemeten breedte bedraagt, zooals uit de figuur zichtbaar is, ongeveer 
0.21 A. E. Voor D, is de splitsing steeds grooter dan voor D i; de 
krommen, die liet verloop in beide gevallen aangeven, verloopen 
volkomen parallel. Over het algemeen zijn de componenten van D 
iets scherper dan die van D, van D l is de het meest naar hef 
rood gelegen component de sterkste en scherpste, van D 2 de het 
meest naar het violet gelegene. Met vrij groote zekerheid heb ik 
meenen te kunnen constateeren, dat de beide componenten van D 
ieder dubbel zijn, zoodat het absorptiegebied hier door twee moeilijk 
van elkaar te onderscheiden absorptiemaxima aan iederen kant zou 
worden begrensd. Bij D, heb ik iets dergelijks niet kunnen consta- 
teeien, daar schenen mij de absorptiemaxima enkelvoudig. Voorden 
afstand van de beide absorptiemaxima, waaruit iedere component 
van D 3 ^bestaat, vond ik bij 274° ongeveer 0.035 A.E., bij 290° 
0.045 A E De in de figuur aangegeven afstanden der componenten 
van 1) 2 hebben betrekking op de uiterste componenten. 
