'1394 
ik gebruik van het onderzoek van Kröner 1 ) over de dampspanning 
van alkalimetalen ; daartoe was het noodzakelijk, de door Kröner 
gevonden waarden te extrapoleeren, waartoe ik de formule van 
Gratz 2 ) bezigde, die uit de op de formule van Clapeyron gebaseerde 
formule van Dupré-Hertz 3 ) ontstaat, door voor den damp de geldig- 
heid van de wet van Van der Waals aan te nemen in plaats van 
die van Boyle-Gay Lussac. Daar de formule van Gratz 
?-/) 7 ) 
p = IcT -»» T 
\ier constanten bevat, moest ik vier punten van de dampspannings- 
kromme aannemen. Daarvoor nam ik drie punten, die direct voor 
natrium door Kröner waren bepaald, n.1. T = 693, p = 2.00 ; 
7 = 733, p = 4.20; T — 773, p = 8.64 (temperaturen in absolute 
schaal, drukkingen in m.m. kwik). Het vierde punt leidde ik, onder 
gebruikmaking van den regel van Ramsay en Young, af uit de be- 
palingen van Kröner voor kalium en vond hiervoor T = 589, 
V — 0.11. Voor de constanten vond ik hieruit bij gebruik van 
BRiGCx’sche logarithmen, « = 28.877, log k = 164.88, m = 48.748, 
n = 18143. Met behulp van deze constanten berekende ik de 
waarden voor p, die in de figuur zijn aangegeven. 
Men zou geneigd kunnen zijn, de waargenomen verschijnselen toe 
te schrijven aan anomale dispersie ; de waargenomen donkere lijnen 
zouden dan geen eigenlijke absorptie] ij nen, doch „dispersielijnen” zijn. 
Was zulks inderdaad het geval, dan zou het licht van de beschouwde 
goltlengte alleen van richting zijn veranderd, zonder absorptie te heb- 
ben ondergaan. Wat de absorptielijnen in den lichtboog betreft, zou, 
in aanmerking genomen het betrekkelijk geringe bedrag der anomale 
dispersie bij de hier in aanmerking komende dichtheden, het 
snijpunt van de uit den boog komende lichtstralen met het vlak van 
de spectrometerspleet nooit ver van het kraterbeeld verwijderd kunnen 
zijn. Bij beweging van dit beeld over het vlak van de spleet zoude 
men dus in sommige standen lichte lijnen moeten zien in plaats van 
donkere. Aangezien ik iets dergelijks nooit heb waargenomen, ook 
niet, wanneer ik de booglamp in andere standen plaatste, zoodat de 
lichting \ an den uittredenden lichtbundel t. o. v. den lichtboog eene 
geheel andere was, meen ik wel te mogen concludeeren, dat de boog- 
I ij nen niet aan anomale dispersie zijn toe te schrijven. 
Om analoge redenen kan zulks evenmin het geval zijn met de 
Ö A. Kröner. Ann. der Phys. 40. p. 438. 1913. 
2 ) Gratz. Zeitschr. f. Math. u. Phys. 49 p. 289. 1903. 
s ) Hertz. Wied. Ann. 17. p. 177. 1882. 
Dupré. Théorie ïnécaniqno de la chaleur. p. Gd. Paris ÏSGC. 
