1411 
u n jp-lijn naar de kant van de hooge temperaturen asymptotisch nadert tot 
Uy = k ( 7 -j- A). 
Daar volgens de betrekkingen van Suppl. N°. 32a § ‘2 (zie Suppl. 
15 
N°. 32 b § 5^ O 0 = — A, heeft voor o > 1 de kromme eveneens deze 
beteekenis. Voor eene nadere interpretatie van de kromme in het tus- 
schenliggende gebied zal de theorie meer moeten worden uitgewerkt. 
Aan de zijde van de kleine dichtheden is de kromme in Fig. 2 
geëxtrapoleerd (door een stippellijn aangegeven) tot een gedeelte dat 
evenwijdig aan de o-as eindigt, overeenkomstig de boven aangegeven 
voorstelling, dat bij de kleine dichtheden de rotatiefrequenties niet 
meer van de dichtheid afhankelijk zijn. 
In dit laatstgenoemde dichtheidsgebied wordt de rotatieenergie 
bepaald als bij de vereenvoudigende voorstelling van Einstein en -Stern 
en van Oosterhuis, bij welke aan alle moleculen dezelfde rotatie- 
snelheid werd toegekend, of beter bij de meer uitgewerkte van 
Holm 1 ), bij welke met de verdeeling der rotatiesnelheden over de 
moleculen rekening gehouden wordt. 
Samenvattende mogen we wel besluiten, dat de waarnemingen 
van Perrier en Kamereingh Onnes betreffende de susceptibiliteit van 
vloeibare mengsels van zuurstof en stikstof, zij mogen al geen 
experimentum crucis leveren tusschen de theorie van het negatieve 
moleculaire veld en de toepassing van de theorie der quanta op het 
paramagnetisme, dan toch zonder eenigen dwang 2 ) passen in het 
i) E. Holm. Arm. d. Pliys. (4) 42 (1913). p, 1311. Deze voorstelling, bij welke 
in het systeem van draaiende moleculen alle frequenties voorkomen, en voor de 
verdeeling der moleculen naar de frequenties, analoog aan hetgeen Planck in 
zijne nieuwere theorie deed voor lineaire oscillatoren, het toestandsvlak verdeeld is 
_ 
in gebieden van constante waarschijnlijkheid begrensd door energielijnen u — n - , 
kan met de resultaten van Bjerrum en E. v. Bahr, betreffende het discontinue 
karakter der absorptiespectra in het ultrarood van gassen met niet te groote 
dichtheid vereenigd worden door aan te nemen dat de absorptie van van buiten 
toegevoerde stralingsenergie slechts geschiedt wanneer het toestandspunt bij een 
der genoemde begrenzingen is aangekomen (b.v. doordat de door Planck, '1 heo- 
rie der Warmestralung, 2te Aufl , § 151. ingevoerde waarschijnlijkheid van emissie 
bij het bereiken van eene dergelijke begrenzing door de aanwezigheid van het 
uitwendige stralingsveld gewijzigd wordt). De waarnemingen van E. v. Bahr, Verh. 
d. D. physik. Ges. 1913, p. 1150, betreffende HGl, schijnen meer ie spreken voor 
deze opvatting dan voor eene verdeeling, waarbij in hel toestandsdiagram alleen 
energielijnen ( n + ^) met punten belegd worden, welke opvatting in de p. 
1402 in noot 1) aangehaalde noot bedoeld werd. 
~) De in deze § gehouden beschouwingen betreffende het op den voorgrond 
