14J3 
Natuurkunde. — De Heer Kamerlingh Onnes biedt aan Mede- 
deeling N°. J40/> uit het Natuurkundig Laboratorium te Leiden. 
,, Verdere proeven met vloeibaar helium ■/. Het nabootsen van 
een moleculairen stroom van Ampère of van een permanenten 
magneet met behulp van suprageleiders. ” 
§ 1. Inleiding. Heeft men in een gesloten suprageleider een stroom 
opgewekt en vordert men van dezen stroom geen anderen arbeid 
dan dien, welke tegen den mogelijk overgebleven microrest weerstand 
van den geleider verricht moet worden, zoo volgt uit de geringe 
waarde, die de microrestweerstand hoogstens hebben kan, dat de 
stroom geruimen tijd zal voortduren nadat de electromotorische kracht, 
dooi' welke hij opgewekt werd, heeft opgehouden te werken. Immers 
de relaxatietijd r, waarin de stroom tot op e~ x daalt, wordt aan- 
gegeven door de verhouding , van de zeltinductie L en den weerstand 
r 
r van de stroombaan. Nadert r tot nul, zoo kan deze tijd tot zeer 
groote waarden aangroeien. Terwijl de relaxatietijd in gewone gevallen 
uiterst klein, voor het klosje, waarover wij terstond zullen handelen 
bijv. van de orde van een honderdduizendste seconde is, kan hij, als 
de weerstand in den suprageleidenden toestand millioenen of duizend 
millioenen maal kleiner wordt, zoo toenemen, dat het uitsterven van 
den stroom gemakkelijk te volgen zal zijn, ja misschien slechts uiterst 
langzaam kan plaats grijpen. 
Reeds terstond toen ik in het kwik bij de lagere der met vloeibaar 
helium te bereiken temperaturen een suprageleider gevonden had, 
kwam bij mij de wenscb op, het voortduren van een stroom in zulk 
een geleider aan te toonen en er o.a. partij van te trekken bij het 
onderzoek van den microrestweerstand van den suprageleider. 
Toch ben ik eerst geleidelijk na een voorafgaande studie van ver- 
schillende vraagstukken, die trouwens voor de kennis van de omstan- 
digheden waarop gelet moet worden van' gewicht zijn, tot de zeer 
eenvoudige proef gekomen, welke ik thans kan mededeelen, en die 
hetgeen door mij werd aangevoerd op zeer overtuigende wijze bevestigt. 
Bij deze proef kon gebruik gemaakt worden van een geleider, 
welks eigenschappen, voor zoover zij bij het ontwerpen van de proef 
b Kortheidshalve wordt hier van weerstand gesproken in de beteekenis van 
quotiënt van potentiaalverschil en stroomsterkte. Bij doorstroomde suprageleiders 
kan (verg. Med. N°. 133) immers voorloopig slechts van spanningsverschijnselen 
gesproken worden, of het verband van deze met de stroomsterkte met behulp van 
het begrip van specifieken weerstand kan worden uitgedrukt moet nog worden 
onderzocht. 
34 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXII. A°. 1913/14. 
