bij aanvankelijk i — O 
1416 
. 1 dM , 
* = - -r (1 
r dt 
L t 
en bij kleine waarden van en t, zoolang jfef nog niet nul geworden 
is, met voldoende benadering, 
1 <A1/ 
't = Z, 
L dt 
zoodat wanneei 4/ = 0 reeds bij kleine waarden van t bereikt wordt 
X 
zal zijn geworden. 
Voor onze proef was bij #„ = 500 $f 0 = 1,57.10 8 , L = 10 lO 8 dus 
zou i kunnen aangroeien tot 0,157 0. G. S. of rond 1.6 Amp. De 
stroom zal dus zelfs bij de halve waarde van het veld (verg eene 
proef in § 4), zooeven bij de berekening van M 0 aangenomen, nog 
hh < e drempelwaarde, 0.8 Amp., kunnen worden opgevoerd. Van 
iet o ogen blik, waarop deze waarde bereikt' wordt, af zal echter 
gewone weerstand ontstaan en r - ophouden klein te zijn; het verder 
aangroeien van i boven de drempelwaarde i D van i grijpt dan op 
andere wijze als beneden i D plaats. 
Om nauwkeurig na te gaan hoe dit geschiedt, zou men rekening 
moeten houden met de samengestelde wijze waarop de weerstand 
met de stroomsterkte van af hare drempelwaarde toeneemt. Wij 
uinnen ons tevreden stellen met de benadering, dat bij het over- 
schrijden van de drempelwaarde met een gering bedrag de weerstand 
m eens r, een weerstand van de orde van grootte van dien onmid- 
cteiijk tioven het sprongpunt wordt. 
n i dM , 
Dan zal zoo — dezelfde waarde behoudt de stroom (bij dergelijke 
verwaarlozing als boven) nog .net een zeker bedrag, i—i D = \ d J^ 
kunnen stijgen, dat echter spoedig bereikt wordt, dan verder stand- 
vastig blijft en dat als M= 0 en ^=0 is geworden in korten tijd 
verdwijnt. Blijkens de waarden van M en r’ zullen wit, zoo U 
met zeer snel verandert van i-i D mogen afzien zoolang wij niet 
eene vei anng van alle details, die bij de waarneming zich voor- 
deden beoogen. 
