1418 
verminderd tot 250 ganss, onmiddellijk daarop werd de electroinagneet 
m 5 weggerold. De naald van het vervolgens Ier zijde (Oosten) van de 
cryostaat, ter hoogte van het klosje en op 8 cm. afstand daarvan 
opgestelde kompasje richtte zich bijna loodrecht op de meridiaan. 
Door compensatie van de werking op de naald met behulp van een 
aan cle andere zijde van de naald (Oosten) opgesteld hulpklosje van 
ongeveer gelijke afmetingen als het proefklosje en van 700 windingen, 
werd gevonden, dat in het prcefklosje een stroom van ongeveer 
0.5 a 0.(5 ainp. liep-). Draaien '-’) van het klosje en verplaatsen van het 
kompasje om oen cryostaat heen bevestigde deze uitkomst. Een uur lang 
werd gecontroleerd, dat de stroom, voor zoover de afwijking van het 
kompasje er over liet oordeelen (10%), niet merkbaar verminderde. In 
het laatste half uur was het klosje niet meer op 1°.8K., doch op de 
temperatuur van onder atmosferischen druk kokend helium, 4°.25 K., 
gehouden. Er is wel geen twijfel aan. dat de waarneming ook bij 
deze temperatuur veel langer had kunnen worden voortgezet voor 
dat men belangrijke vermindering van den stroom zou hebben opge- 
merkt, Een te Leiden in vloeibaar helium afgekoeld en met stroom 
voorzien klosje, zou, in helium gedompeld blijvende, een niet onbe- 
langrijke reis kunnen maken om naar elders overgebracht, daar de 
permanent magnetische werking van een met stroom voorzienen supra- 
geleider le kunnen aantoonen. Gaarne zou ik deze proef hier ver- 
toond hebben, evenals ik hier in 1906 vloeibare waterstof bracht, 
doch tm J ne middelen laten nog niet toe het vloeibare helium te 
transporteeren. 
Terwijl de proet, voorzoover nu vermeld, aantoont, dat een in den 
suprageleidenden draad opgewekte stroom blijft doorloopen, wordt 
aan dit proces onmiddellijk een einde gemaakt zoodra gewone weer- 
staml m den keten wordt opgewekt. Wanneer het klosje uit het 
iel in m wordt gelicht, wordt de stroom in een oogwenk uitgebluscht, 
de temperatuur van het klosje stijgt zeer spoedig boven het sprong- 
punt \an lood (6° K. ?), en in plaats van den zeer langen treedt 
dan een zeer korte relaxatie tijd in. Weder indompelen van het klosje 
mits met te spoedig na het uitlichten, brengt niet opnieuw magnetische 
werking te voorschijn. 
Wordt de proef verricht met de windingen van het klosje even- 
L Eene herhaling bij 4^.25 K. gaf ruim 0.4 amp. Een latere bij 2° 3 K met 
groote begmwaarde van het veld 0.6 amp. (zie verder). Het klosje heeft' dan 
^ 150 “ ~ 
tzi^vlrU:^ 0 ^:?^ 8 ’ 6100 ”'' dat het SkS magnetisch werd, 
