4 * 
HISTORIE 
VANDE nature 
neer fy boven op het water fwemtnen. Maffarius 
ontkent datfe door de locht vlieghen ; Want, 
zeithy, wijl beide fchulpen an het binnen eelt 
valt gehecht zijn,fo datfe hauwlijk konnen van ke ook an fijn vleefig midden dat lang , en teer 
in de rondte uit ; de eene fchulp is matelijk hol* 
en Piet een verheven nigh , en d’anderals een 
ddc fel van defe. Binnen heeft hy veel vis , wel- 
Gebruik. 
Klemens 
Pardago 
)- 2. 
V arro ; i 
Satyr. 
malkander getrokken werden, konnen fy fo las 
niet geopent werden om door de lot te vlieg- 
en enz: Nochtans openen fy haar met fzdken 
fhelheid , darfe door de hevige weder-ftuit 
op fpringen,en alsfchynen te vliegen. 
Watangaat haar gebruik in de fpijs. Sy zijn 
eertijds by de oude vermaart ge vee ft , nocht in 
de bruiloft van Kptys achtergelaten. Celjus , en 
Acchioenes oordelen haar goed voor de maagh. 
Galctms zeit dat haar zap den buik los maakt 
even als de wey van de melk.By Xenokrates zijn 
fy foet,en lichter als de Oefters om te verteren. 
Gebraden hebben fy volgens den fel ven min- 
der zap , en fchieten befwaarlijker af : Als fy in 
haar fchulpen ghebraden werden , hebben fy 
minder van dit ongemak, voeden ligter, en zijn 
beter ■, fy houden haar angeboorne foetheit ook 
in de pekel, en doen water lofen ; maar de wit- 
te, en brede zij n zoeter, en de bleke harder. De 
roftche zijn quaadaartig , en doen water lofen. 
De verfcheiden geverwde zijn middelbaar : als 
mede die de Fucus gelijk zijn, welke alleen ge- 
geten fwaarhjk verteert werdén, en nogtans het 
water lofen. By Diphtlui zijn de witte zachter. 
: De verfcheidenheid van plaats heeft het on- 
: derfcheid van goedheid inghevoert. Klemens 
n Alexandruw getuigt dat die van Methymnaby 
lijn rijd vandelekker-bekken gefocht wierden. 
V arro heeft dePe&unculus vanChios onder de 
kreeften,en keurige lekkernijen begrepen. Ho- 
ratms Torent inus pnjft haar, daarom komen die 
op haar penningen dikmaal voor. Van het ove- 
rige fpreekt Xenokrates aldus : De kam-oefters 
zeit hy die haar volkomen grootte hebben, hol, 
is gehegt fchijnt.In lijn vis is ook een deeltje een 
doijervaneeney in verw gelijk. Daarna volgt 
de Papaver, en een mondt als een trompet, en 
een dunne darm met dat geel vervulode gehele 
vis heeft indenomkringh een verfcheiden ge- 
verwt vlies als een boortfebdaar veel dunne dra- 
den anhangen, Diergelijke vertoontook/f/dW: 
meteen fchulp van licht yzergrau we verw en 
met y fergrauwe ftrepë belopê de ander is met 
hetgeheele lijflanger ,enfmalderals de voor- 
gaande, metbreeder oiren,en beide fchulpen 
zijn op de wijs van de bourdeauxfe pcchmculus 
hol. Aldro.hee.it veel geftalten van de felve in oi' 
ren en verw verfcheiden vcrtoont,en onder die 
een verfcheidë geverwde, een kaftanie bruine, 
y voir witte,en faffraanachtige,die een breed oir 
heeft, naevenbedeling van het dier, en eenbe- 
ginfel van een ander ; De y voire isop den top 
met een rode plek verciert, daar een and ere ge- 
le boven ftaat. Daar is noch een ruw en donker 
geverwt welkers afbeeldfel wy hier by werpen. 
V. STIP. 
Van de Mfijculus oft Moffel, 
D E Schulpviften die in ’t gemeen Mufculi Aldrov.- 1. 
oftMoflëls genoemt werden, heeïtVlinius C3 P- 7°* 
fomtijts Myas, en dan weder Myiskas, fomtijds 
Mijskos,en dikmaal Mufculos, A the neus Myas, 
Arijioteles Elattous Myas genoemt. De huiden- 
daaghfe Grieken noemen haar Mydion , dat is 
een kleine Moffel, wy noemen haar enkelijk 
kleine Muskulus. Jjonaeletms befchrijft haar al- 
dus: Sy zijn uithetgeftagt van de fchulpvifien, 
die met een dunne dobbele fchulp gedekt wer- 
en fwart geverwt zijn, houdmen voor de befte : den. Sy groeijen an de klippen oft palen met 
maar zijn in de lente en fomer noch beter, want hayr oft wol vaftgehecht.Haar fchulp is buiten 
opdietijdt nemen fy met het waffen van de fwart, by na altijt met eenige ruigte oft wol be- 
Maan feer toe : Maar boven alle overtreffen die 
van Mytilene in grootte, aart en goedheid van ’t 
zap. Diergelyke brengt de Ionife zee, omtrent 
Illyrie,Hetrurie,Salona 2 ,en Latium,ook voort. 
Nu ookChios met de bygelegeney landen ,en 
Alexandrie. De Pontus van gelijken maar klei- 
ne, en die niet lichtgroot werden. 
So ghy haar gebruik in de genees kon ft be- 
fiet.7 "ralhams belaft haar tegen de kronkeldarm 
Piin:H.N. pijn te gebruiken Plinitu zeit datfe water lofen 
i. 3 2. c. 9. en de blaas matelijk fui veren: totte geilheit zijn 
fy niet minder bequaam als de gemene oefters. 
fduïdt dcr ' ^aar onderfcheid is veelerlei : fy zijn grote, 
welkers eene fchulp breder zijnde, als een dak 
boven geftelt is : fy zijn ook roftche, witte, ver- 
fcheiden geverwde, en brede : fy hebben weer- 
zyds oiren.Geen an d’een zyd alleen, indien wy 
Bellomus geloven . Uit de geoirde hebben fom- 
mige die beide even groot , andere kleinder als 
het hooft van de fchulp.Enige fo groot, dat een 
lijn van ’t een oir tot het ander getrokken , het 
hooft van de fchulp niet raakt, maar de oiren 
daarboven uitfteken. Andere hebben het een 
oir kleinder, K on deletius heeft’ertwee befchre- 
ven. De eerfte heeft de fchulp daar fy geoirt is 
dekt: binnen is fy gjat en blinkend, en uitten 
witte blau geverwt an fijn fpitfe deel is hy dik- 
ker , en voort in den omkringh dunder. Haar 
vifch is binnen bleek als die rau is, gekookt geel 
als een doijer vaneen ey,an den omkringh ge- 
baard, daar in is een merkelijk gat, om water in 
tefuipen,wanthy trekt door geen vefelen ; in’c 
midden van de vifch iseen vifchachtig deeltje 
een tong gelijk:daarin is ook een tayflijm,da£ 
an het witte eelt hanght. Sy worden in de Zee, 
foeteen ftille waters ghevonden , maar by na 
nimmer in de lopende Rivieren. 
Sy ftrekken by na overal tot fpijs : maar de 
befte zijn dl c van Ephefen. De Zee-mofiels ge- 
ven bequaam voedfel : die van de foete waters 
zy n hard van vifch , fwaar om te verteeren , en 
van quaat zap. De loflykfte zy n die in Neder- 
lant «it de Noort-zee gevangen werden.So gy 
de Genees-konft anfiet : Atbeneus wil datfe 
groot vermogen hebben om water te doen lo- 
fen , ’t welk Celjus ook toeftaat. Dat de Zee- 
moflel met oude oly gedampt en opgeleit de 
ghezwellen en pijn van de hielen geneeft, heeft 
Marcellur Empmkus naghelaten. Dat die van de 
ftille waters de donkerheid der ogen in de laft- 
enger, daar na breder wet den de , breid fy haaf dragende dieren genefen, getuigt Gefnems. Sy 
wor- 
