DER BLOEDLOSE 
lyk fiehbaar waren. Defe (leen met veel flagen 
gemorfielt zijnde, waren’er binnen veel holen, 
van verfcheide ftant en grootte , daar ik die 
fchulpen in gevonden heb. Sy beftaan uit twee 
lange fchulpen , niet in de breette uitgheftrekt 
als inde Mytulus, maar uit ronde : binnen is by 
na de felve vifch als inde Mütylus. Sy groeijen 
inde holen van die klipftenen , welke daar oft 
door kragt,ofc door de natuur in gemaakt zyn, 
en worden in een fchulpvifch verandert.die de 
gheftalte van die holligheid behoud. Sy wor- 
den veel inde haven van Venus gevonden. 
IX. STIP. 
]/ a,n de Solen. 
Kaam. F\ E Solen van Euflathius wordt by deGrie- 
ken Aulos ghenoemt , van de ghelijkheid 
van een goot oft buize. Donax van de gelijk- 
heid van een dik riet , ’t welk Cypers-riet by 
Dïofkorides genoemt is. Da&ylus van de gelijk- 
heid van een Menfchen vinger: En ten lellen 
word hy Onijx oft Nagel gheno'emt, van fijn 
uitterfte randen die in dunheid , en geftzlte , de 
nagels gelijk zyn , oft van de ver w en felfftan- 
digheid van de fchulp onfe nagels nietonghe- 
lyk. De Venetianen noemen hem Kappa lon- 
ga: die van Bononie Pefche kanelle. Sy wor- 
den van de arme luiden gegeten. Galenus feidt 
datfe hard van vifch zijn , en daarom fwaarlijk 
verteert werden , en dit , feit hy, is haar en de 
Purpura eigen. Hifecm feit dat fy ’tzap daar 
fy in gekookt werden , dik maken. Datfe inde 
mont van die haar kauwen glinfteren, fchrijft 
Vlinius. Defe, feit hy, hebben een natuur om in 
den donker te luchten, en fo veelte meer,hoe fy 
meer vochtigheidt hebben > Sy luchten in de 
mond van die haar eeten, ook in de handen, en 
mette druppen die van haar op de klederen, en 
op de aarde vallen , fo dat het openbaar is , dat 
den aart van dat zap fodanigh is , daar wy ons 
ook, in ’t lichaam zijnde , over verwonderen. 
JRgndeletius fchrijft de oorfaak van die glans het 
taije flijm van die vifch toe : want al wat tay is, 
en als uit een lijm t’faam-ghefet wordt , is glat, 
effenen net, en daarom ook glimmende. Sy 
worden verdeelt in Man en Wijfje : die noemt 
Vlinius Solenes Aulas , en Donakas: defe Ony- 
ches, oft nagels. Het Mannetje is volgens T{pn- 
dektius uit het gefiacht van de langhe Koncha , 
uit twee dunne glatte fchulpen bcftaande , an 
d’een zyde met een fwarten band t faam-ghe- 
AriftrH: voegt, hoewel Arifioteles anders fchrijft : want 
A:1 -4 >c - wijl eenighe dobbel-fchulpighe an d’een zyde 
vaft-gehecht, en an d’ander los zijn , datfe kon- 
nen gheopent enghefloten werden , andere an 
weerzyden t’faam-gevoegt zijn , telt hy de So- 
lenes onder de Iaatfte, daar fy nochtans altjjt an 
dees zyde los gefien werden. Sy zijn negerrvin- 
gers lang,een ikiini dik, hol als een riet, met bei- 
cle uitterfte randen altijt geopent, an ’t voorfte 
. deel fteekt hy fijn hooft uit als een Schildpad, 
en trekt het daar ook weder in.Syn vifch is inde 
lenghte door de fchulp uitgeftrekt: De fchulp 
is blauw gheverwt , met openbare dwarfe ftre- 
pen belopenj daar hy t’faam gehecht word, is 
hy dikker ,op andere plaatfen is hy heel dun 
\V A T E R-D ï E R E Mi $$ 
als de Mytulus: Hy leeft met water en fant, Dat 
fijn vifch het water doet löfen, ftaat by Vlinius : 
maar wijl hy van lijmig zap is, vrees ik dathy 
dwaalt: Van die is het Mannetje van Jfyndeletius 
verfcheiden} Want hy is met rode dwarfe ftre- 
pen belopen, en op beide de uitterfle delen ver- 
toont fich een geel. Van’t Wijfje fpreektde 
felve 'Randeletim aldus : Vlinius noemt de W y f- 
jes van de Solenes Onychas,die in verw,fmaak, 
en grootte van de Mannetjes verfchelen} maat 
met hetoVerighe die gelijk zijn. De fchulp is 
met geen blaüwe ftrepen onderfcheiden, daar- 
om worden fy by Vlinius een verwig genoemt. 
Haar vifch is foeter,maar kan naulijk, als van 
haar zand gezuivert, gegeten werden,fy werden 
gezoden en gebraden gegeten , en zijn beft op 
de kolen gebraden tot datfe gapen,- Vpndèktws 
acht die arger, om datfe droogh,hard .en fonder 
zap zijmDatfe in’t zand over-end ftaan fchrijft 
Beüomus , maar datfe ’s nachts uit haar diepe ga- 
ten kruipen , en fich daar na weder verbergen, 
daar fy niet als met een yzere fchop diep en 
over dwars in d’aard ghefteken, konnen uitge- 
graven werden ; Dat Vlinius, en voor hem ook 
Arijloteles gefien heeft. 
X. STIP. 
J/an de Tinna oft Tin. 
D E Pin is by de Grieken Pinne oft Pinna 
(’t welk vuiligheid betekent) genoemt, 
om dathy altijd met vuiligheid bedekt word. 
Hermolaus fchrijft dat de Pinna van DemoVritus , 
zEgiprfe Concha mette bynaam van Paralius 
genoemt is: Vanfommighe word hy Agnus 
Kaftus ghenoemt. De Neapolitanen noemen 
hem Perna, de Venetianen Aftura. Befiefijn 
befchrijvingh in het onderfcheit: Sy worden 
uit twee fchulpen t’faam- gezet, en zijn van de 
geftalte van de Mytulus niet verfcheiden;daar 
wonen ook Krabben binnen hem. Tondeletius 
zeitdat hyte Rome een gefien heeft die by na 
een elleboog lang was. 
Indien gy haar plaats befiet , de Pinna groeit 
in Akarnania , en teelt ook parlen , foo Vlinius 
getuight. Of fy inde zee zijn , twijfelt Bellonius^ 
en Toonde let ms feit datfe op plaatfen daar de zee 
ofenanloopt,naulijk ghevonden werden : Te 
Venetie wort hy niet gefien, maar inde Propon- 
tis,ter zydendie bocht , welkena Nikoraedie 
ftrekt,is hy overvloedigh; datfe onder de ver- 
woefte plaatfen van de ftadt Nikomedie ghe- 
vonden werden, getuight Bellonm. 
Sy hebben in 'tfoeken van haar fpijs, altijd Aar t. 
de Cancellus oft de Squillaby haar: Sy worden 
niet van haarplaats ghevoert oftfterven, ten 
waar fy weder in de zelve ftand in d’aarde ghe- 
fteken wierden > want wyl fy die natuur heb- 
ben, dat haar noodigh isopgherecht te ftaan, 
om door haar vefelen het zand tot haar te trek- 
ken, konnen fy legghende niet leven. Vbiles 
heeft haar natuur heel treflijk met Rymenbe- 
fchreven , in welkers fchulp hy zeit dat parlert 
en fijn linnen gevonden werd. 
Wat angaathaarghebruik indefpijs: Athe- 
neum zeit datfe water drijven , fwaarlijk ver- 
teert en verdeelt werden : De kuyt die fy 
G volgens 
