10 
HISTORIE VANDE NATURE 
het achter-iijf : Hy heeft een been op den rug; ( havren die graatacbtigzijn cn opgerecht. Het 
als de Sepia , ’t welk na de ftart ghedrayc is% derde geflagt leeft in de diepten van de Zee 
Ter zyden heeft hy vinnen als de Sepia , die en wort daarom heel lelden gevanghen. Het 
den buik omcingelen > daar na twee vleelige 
hoorntjes gelijk inde Slekkenzijn: Met het 
een deel van ’t hooft is hy de Zigena oftMeer- 
flek gelijk, in het ander is een gat- daar hy yet 
vledighs door uitfteèkt, en nalijnwil weder 
intrekt * in ’t midden van beide defe deelen is 
een fpléet voor een mond •, met fijn inkten an* 
dere innerlijke deelen is hy de Loligo gelijk : 
En dit is in dit geflaght wonderlijk, wijl m al- 
le dieren de rechte en linker zyd malkander 
gelijk zijn , dat die in dit dier heel onghelijk 
zijn, en word daarom met recht een wanfcha- 
pen romp genoemt Hy heeft een vifchach- 
tigen en vuilenreuk: Het ander gheflacht is 
gfooter als het voorgaande , dochin deelen, 
en anders hem ghelijk, maar heeft voor twee D --- ™ r „ T - : 
breede vleefige byhangfels , in welkers mid- het voet evel met de verle Zee Haas te wrij 
den een fpleet is : Een weinigh lager zijn twee ven. Dat hy vergiftigh is ftaat vaft , voorna- 
eerftein de modderighe Zee-poelen, en eet 
Wier. Datfe tuffen de Eylanden Cyclades 
veel voortkomen, fchrijft Bellonm. Dat’er in 
dit geflagt een Mannetjeen Wyfje is,hebben 
wyby Vlinms. Die by Rpndeletius ghebraght Plin: l. 22. 
wierd,en geen vleefige tong, en den mond op ca P* u 
den rugh hadde, heeft hy voor een Mannetje 
gheoordeelt , en die van de eerfte plaats voor 
een Wyfje, om dat hy daar in iets, de ey ren oft 
'kuit van dePolypus gelijk, in vondt. 
Hy iseertijtsin de Genees- konfl: gebruikt : Gebruik. 
Galenus en Vilnius betrekken hem onder de 
hayrmiddelen. Archigenes heeft de wolin’t 1 
bloet van de Zee-Haasghedoopt, tot het ghe- 
brekder oogenZEgilops genoemt, gebruikt. 
Sommighe , na ’t feggen van Vhmus , belaften 
JEIan; H: 
A 1. 16. 
«p. 19. 
hoorntjes gelijk inde voorgaande, behalven 
datfe korter en fcherper zijn ; op den rugh 
ftaaf geen been, nocht het achterdeel is de 
ontweide flek gelijk. 
An beide zyden van dit achterfte deelzijn 
meer uitgebreide en omgevouwe vinnen ge- 
lijk inde Sepia. Vanher derde geflachtword 
het onder en boven-deel vertoontft geen int 
midden van’t boven-deel gefien werd , is een 
been: Het deel dat boven de mond ftaat is den 
buik, gelijk inde Sepia , van vorm als een ey , 
maar an den omkringh ghekartelt ■, het deel 
onder de mond is een dun ,vleeligh, en meer 
in’t ronde uirghebreid vlies, welkers randen 
ghezoomt > en de zomen fwart zijn, inner- 
lijk heeft hy weinigh fwart brein. De maagh 
volght an de keeldarm ; daar een darm af be- 
gint ghelijk de krullen van de Wijngaard 
t’faam gerolt.In ’t midden is een vofe felfftan- 
digheid met een fwart zap verften , mogelijk 
is het de Mekon met fijn inkt. Hy is ook over 
’t gheheeie lijf blinkend : Ghy foud oordelen 
dat het een Kriftal, en bevrofen flijm was. Hy 
is onangenaam, vifchachtig van reuk, en ver- 
wekt walgingh. Dit geflaght fchijnt Bellonm 
voor de gemeene zee-haas befchreven te heb- 
ben. Hy is, zeit hy, de blinkende verw van de 
land- haas ghelijk ; Hy dwaalt door zee als de 
zee-longh , hoewel hy fonder vinnen is ; Hy 
heeft een klaar lijf niet grooteralseen ganfen 
ey, dat hyna fijn wil ginsen herwaarts be- 
weegt. Seven byhangfels met ontelbare uit- 
fteekfels, blauw geverwt , verfien, waardoor 
hy met fuigen fijn voedfel trekt: want defelf- 
ftandigheid der byhangfels is voos. Uit het 
water komende werpt hy fijn natuur uit , en 
fakt infichfelf neder. Sijn beet prikkelt de 
tongh als de wortel van het kruid kalfs-voet , 
maar nochtans een weinig flauwer. 
jElianus doet’er de Indife by , om dat hy in 
alle deelende Land-Haasgelijkt,behalven de 
mentlyk in de Indife Zee : Daar mede is Ti- 
tus van fijn Broeder Domitianus omgebragt, fio 
Pltnms feidt. Ten is niet minder wonderlijk 
’t geen voort van deZee-Haas gefeitwert.Hy 
is fommige in fpijs oft drank, andere ook door 
’tgeficht , vergiftig. Indien hier de fwangere p!i n; h.- n= 
Vrouwen een Wyfje van dat geflagt anfien , ! - 3 -- ca P- ! - 
beginnen fy terftontte walgen , en daar na te 
mifvallen. Het genees-middel is een ghefou- 
ten Mannetje in de mouw te dragen. Sy zijn 
ookinZee,endoor ’t gevoel fchadelijk. El- 
ders feit hy datfe dikmaal de doodt anbren- 
gen , oft ten minften den buik met fcherpe 
krimpingen pynighen,dat /Ehanus ook ver- iElian:!.2. 
haalt, ’t Geen van de Vrouwen verhaalt is, ca P- *«• 
wort van Rgndeletius door ondervindingh be- 
veiligt, maar gewaagt niet van ’t genees- mid- 
del. De toevallen die der op volghen, be- Nikand ia 
fchrijft de Oude Rymer heel treflijk. A!exi £ h * 
So haafi dtt vuil vergif is in het lijf gedronken , 
Verkeert het bloed thgal , het vlees druipt van defe honken : 
Het oog verhef fijn glans , de maag haar etens Ittfi , 
De huid fivelt als een trom , de Jlagaar is ontrufl : 
Devoe-en'lyo als vuur, ‘tgeficbt begint te blo ( en. 
Het water fiopt ftch op , en als ’t begint te lof en , 
Is tenkei bloedighrood, De lijder walght van vis , 
iAls ’t onbevaren volk., ’t geen dapper Zee-fiefis. 
Hier uit blijkt dat hy niet eighentlijk de 
longbefchadicht, wijl’er fo veel ongemakken 
door fijn innemen voort- komen. Men moet 
nochtans belyden dat’er veeltijds teringhna 
volght. Het tegen gif dat’er toe anghewend 
werd, is niet weinig in getal. Eerft gebruikt- 
men fwart nief kruid , daarna melk , en voor- 
namentlijk Ezelinnemelk : ghelijk mede het 
affiedfel van Maluwe, ende andere, daar ghy 
Aldrovandus op kondnafien. Rpndeletius heeft Aidro 
een vrouw die van den reuk de walgingh ghe- ult 
kregen hadde, kreeften voorgefchreven. 
de 
B E- 
