10 HISTORIE VA 
Maar in ’t uitterfte hebben fy ook een lichte 
fcheur ; de bek is fcherpachtigh , gelijk in de 
Muggen : de voorvoeten mette welke hy 
fwemt , in dry leden gedeelt; De Boeren noe- 
menfe Bonon Guardalofe, mogelijk om dat- 
fe met het opgaan van de Son boven op ’t 
water fwemmen gelijk of fy haar wilden ver- 
warmen , want in donker weder werden fy 
niet ghefien. Somtijds fien fy met een opge- 
heven hooft naarden Hemel, fomtijds we- 
der neerwaarts , en foo haaf! fy eenigh ghe- 
rught hooren , oft de fchaduw vernemen , 
fchieten fy met een wonderlijke fneegheid 
als een pijl naar de grond, fo datfe quaadte 
vangen zijn. 
I. Byhanghfel. 
Tothet HOOFT-STUK. 
V ande Byen. 
Van den Honigh. 
Naara ® naam van Mei dat is honig fchijnt van 
JLs Meli getrokken te zijn , maar dit van 
Melei,dat is van de forghe , om dat de honigh 
met forghe vergadert werd, oft van Melea 
een Appelboom, om datfe uit die vrughten 
Athen; voortgekomen fchijnt. Atbeneushedxte A\k- 
Dipnof: man, de vrugtvan ’t Wafch ghenoemt, en 
Epicharnms de uchtent zee, om datfe metten 
den dag uitte lucht valt. Het woort Favus dat 
is Honigraat, trekt Ifidorus van Phageindat 
is eten, Perottusvzn Fovendo , dat is ft o ven , 
om dat de Byen haar jongen in de raten Ho- 
ven oft broeyen- Martinius vanXJphos,datis 
een gheweve werk; het is een feshoekigh 
huifje daar de Byen haar in houden , en de 
grond van haar werk. 
Bcfcbry- Wat de Honig is, heeft uitte oude, Plinm, 
plumis ^ cer fra y uitgdeit ; Sy komt feit hy , uitte 
H:Nt ii. locht,en meeft met het opgaan der Starren 
cap i2. ^ en fo Jnftoteles feit ) voorn amentlijk als 
^i' den Hond begint te hchten ( hierom meent 
c.2i. MercunaHs feer wel , dat in Arijioteles voor 
Varijr. ,al: ^ ^ ns Ceirios moet ghelefen werden) nocht 
Le<a'l.2. ook voor den opgangh der Seven- Herren, 
cap: 14 (die verfchijnen in April, in’t achtftedeel ! 
^ ol ^ ,el ' van den Ram, ghelijk’er ftaatby Columella ) 
1. c.14. en dat in de Morghen - ftondt. Derhalven 
worden in de uchtent de bladeren van de bo- 
men met honigh bedauwt ghevonden ; en 
die ’s Morgens in de lught zijn geweeft , voe- 
len dat haar klederen en haar t’faam-geklit- 
te hayr eenighe vettigheid bekomen heb- 
ben. ’tZy dat het felve een fweet van den 
Hemel , oft een quijl der Starren is, oft een 
fap van de lucht die haar fuivert. Och ! of 
wy de felve fuiver , klaar , en volghens de 
natuur fo als ly eerft valt konden hebben , 
maar nu, wijlfe van fo hoogh uitten Hemel 
lakt , wordfe op den wegh feer vervuilt, 
en van de dampen der aarde befmet , daar- 
en- boven noch van de bladeren ghelekt, en 
in de maagh van de Byen vergadert ( want 
fy braken fe te monde uit) en dan noch door 
de geur van de bloemen bedorven , en in 
de korven vermagert, en foo dikmaal ver- 
NDE NATURE 
andert zijnde , behoudfe niet te min een an* 
genaamheid van haar Hemelfchen aart. Ghy 
lult niet lien dat andere verfcheiden van ge- 
voelen zijn : want Anjiotcles bewijft dattet 
een dauw van den Hemel ghe vallen is, daar 
uit, om dat de Bye- voeders in een oft twee 
dagen de raten volhonighs vinden, en in den 
Herfft na datfe getrokken is, niet meer ghe- 
vonden werd, hoewel als dan de bloemen 
noch in geur zijn. Galenus heeft ghefchreven Galen: Je 
datfe op de bladeren van de kruiden groeit , A!iment: 
envan’t feive geflaght metten dauw is, enf*^ 1 . 3 ' 
dat hem gedenkt dathyfe indeSomerover- 
vloedighop de felve gevonden heeft, als naar 
een heeten en drogen dach , een koude nacht 
volghde,wijlde dampen tutte aard en ’t water 
opgeheven , en nauwkeurigh verdunt en ge- 
kookt door de koude van de volgende nacht 
t’famen-runnen: Dat feit hy dat jaarlijks op 
den bergh Libanon dikmaal gefchiet, waar- 
om fy eenigh leder uitfpreiden, en den honig 
daar op van de bomen fchudden. JElianusjq^ ij an: H: 
feit ook dat in Medie de honig van de bomen A: J - ?• 
druipt , en dat de felvein ’t lantfchap Praflie^- 7 * 
in In die regent. Die op de toppen van de 
kruiden en ’t riet ghevallen is , word van de 
Schapen en Koeyen als een anghename fpijs 
gehouden , fo datfe daar van heel foete Melk 
voortbrengen. Set/eca twijfelt of de Byen,Sencc.i 
die felf op de kruiden vinden, oft maar ee- E f ill:8+ ‘ 
nigh fap , datfe door een eigenfchap van haar 
geeft, gelijk hy fpreekt, tot een honighach- 
tighe felfftandigheid doen t’famen-runnen, 
en dit is ’t ghevoelen van de oude , en uit 
de jonghen ftemt Erajmut met Seneca in 
fijn Cicero over een. Sy fuighen feit hy met 
de mont , en haar inghewand een fap , ’t welk 
fy in de felve verandert hebbende , weder 
uit jfich teelen. Moufetus noemt de Honigh 
een gyl in de maagh der Byen volmaakt, 
en dat de felve door de mont wort uitge- 
braakt, 't welk wy niet wel goet keuren. 
’tGeen daar wy mede ghevoet werden , kan 
geen uitworpfel zijn : En daar is vannauw- 
keurighe waarghenomen , datfe wel mette 
mont, een Honighachtige fap van de bloe- 
men vergaderen , maar niet datfe den buik 
vullen. Datfe maar alleenlijk haar dybenen en 
heupen beladen , an de welke enige uitfteek- 
fels als hayrtjes zijn, die den honig voor ’t val- 
len befchutten , en dat fy totte korven weder 
komende, de benen en heupen met honig be- 
laden hebben, van welke fy door andere daar 
toebeftemde Byenontlaft werden. Dat het 
een gevalle vogtigheit , oft dauw uit dampen 
is, daar an twijfel ik, want de Byen gaderen 
niet fmorgens vroeg, als de bloemen bedauwt 
zijn , maar in de hitte van den dach : nocht fy 
fitten op de bloemen die naden Hemel gapen 
maar die naar de aarde hellen G y fult fien dat 
fy’er haar diep indringen,waar den dauw , die 
alleen ’t opperft der bladeren bevogtigt , niet 
inkomen kan. Dat de honigagtige foetjgheit 
binnewaars hangt betonen fy , want indien gy 
foetjes an de bloemen fuigt fult gy ’t proeven, 
enindien den honigh neervalt, waarom hangt 
