DER GEKERFDE 
nochtans yeder als fy willen de Slangen met 
Mail/' C ' een ^ eec in de krop ; dat heeft de Thuinman 
CoiicN). van Majolus gefien. De Kauwen ftaan haar 
jo.piin: verderf tegen met eentegen-vlught, daarom 
wierdenfe van de Inwoonders van Lemnos 
ge-eert. ’t Selve doen de Lewerken , en den 
Mi'rabü ^ IS ' c Eyland Argus vechren fy mette 
Aufcukat Scorpioenen, waarvan fy Scorpiomachige- 
noemt werden , en hem van fijn angel bero- 
vende, doden en eeten fy hem. 
Sy beteekenen peft, honger, en oorlogh. 
Die om dat de lucht van de doode en ver- 
rotte befraet wordt. Defe om datfe het 
ghefaide en alle boom-vruchten op-eeten. 
Oorlog om datfe in Krijgs-orde voorttrek- 
ken. Als fyin't jaar 1^43. met fchrikkelij- 
ke hopen door Illyrien na Italien vloghen , 
heeft de Turk Reggio verovert, Oftiaver- 
fterkt , Nicea gewonnen , en veel duifendt 
Chriftenen , met een roof van fes-hondert 
duifend ducaten wegh-gevoert. ’t Selve is 
nu onlanghs in Polen gefchiet, als deKo- 
fakfe Boeren in oproer waren ■, en dat won- 
derlijk is, ghy fult bevinden dat dien dul- 
len fchelmfen hoop niet verder gekomen is, 
als defe Springhanen gevlogen waren. 
Het menfchelijk vernuft heeft door ver- 
fcheide middelen dit quaat getracht te wee- 
ren. Eenige befproeiden haar met het affied- 
fel van wilde Komkommers , en bittere Lu- 
pinen in pekel ghekookt. Andere hinghen 
Vleermuifen an de bomen : Sommighe ver- 
brandenfe als fy gevanghen zijn. Door den 
reuk van die drek wordenfe met hooft-drai- 
jingh gequelt. In Chuerch een Stadt van de 
Kataife Schyten verhindert haar eenfeeker 
Meer. DeOverftevanMilanin t jaar 1 ƒ42. 
een prijs voor de opghegaarde {tellende , 
heeft in’t kort twaalf-duiiend fakken vol ge- 
kregen. 
Sy moeten ’s morgens als fy loom zijn ge- 
vangen , en gevangen met aarde bedekt wer- 
den , op dat’er uitte eyren van de doode geen 
nieuwe opftaan. Sy fullen de Wijngaarden 
niet fchaden , fo ghy omtrent de wortel dry 
Moftart-faatjes infait, indien wy de Schrijver 
Avifh h: Geopon. gheloven. Anjïoteles prijft den reuk 
A: J * c ' 8 ' van Harts-hoorn, Swavel, oft Styrax. Arnol- 
dus den rook vanKoe-drek, oftvandelin- 
^allad.- R: ker hoorn Paüadius de Rivier oft Ze-Kreef- 
3 j’* ‘ ot ten met water in een aarde vat ghegoten , en 
thien dagen in de Son gedekt , om uit te wa- 
femen ghefet : al wat met dat water begoten 
werd blijft onbefchadigt. De Genees-mid- 
Piin:H.-N. delen der Wyfen zijn by Plinius te fien : en 
3 7 ' c,9 ‘ meer hier van by Moufetiu in Theatr. Infe£t. 
P- 12 *,. 
Sy waren eertijds de Sillefe Moren gefou- 
tentoteenfpijfe , als mede de Afrikanen, Sy- 
riers , Perfen , Arabiers , de Mandi, en die de 
landen van Lybie bewonen. Sy worden in 
Ooft en Weft- 1 ndie noch gegeten > maar die 
haar eeten zijn kort van leven > niemand gaat 
de veertig j aren te boven. Ook groeyen haar 
r/aT v U ' metter draakjes oft wormen irt de bee- 
tea. 2* 13 ' nen ? ’t welk McrcurUilii defe fpijs toe-fchrijft. 
c> 10; 
DIEREN. 
Sy zijn ook de fpijs van lohannis den Doper 
gheweeft. Sy worden ook in de Genees- 
konft gebruikt. Haar rook geneert de fchet- 
pe water-makingh der Vrouwen: Haar drek 
is goet tegen ’tgebrek Panus en Morpheus 
ghenoemt, en haar pootjes ontwortelen de 
wratten. 
II. L I D. 
Van het onderscheid der Springhel •* 
nen van Moafetus. 
S O veel van de Springhanen in’t algemeen, Moufet; 
nu dunkt ons goet het onderfcheidtiiit Theaci '- 
Aldrovandm en Moufetus voor te ftellen. Defe 
verdeeltfe in ongevleugelde en ge vleugelde,- * 
die in gemene en ongemene. 
Van de gemene gevleugelde Springhanen 
zijn’er fes grote die alle groen, fo wel de Wijf- 
jes als de Mannetjes zijn, vijf kleinder en veel- 
verwigh. / 
De eerft der groote heeft als met een 
groene kap het hooft , den hals . en by na 
het midden-hjf bedekt 5 de vleugels fprui- 
ten onder van den hals, die groen , met klei- 
ne, weinige fwarte plekken geteekent zijn * 
de rugh is groen , de buik onder donker, 
met een ftart in’tuitterfte fwartachtigh ,• 
hy heeft een groote mont, metbreede kloe- 
ke tanden , bequaam om de vrughten af te 
fcheeren. De tweede is defen ghelijk , maat 
met de voeten an den hals ghehecht de 
neus en mondis meer roodachtigh, en heeft 
grooter ftippen op de vleugels. De derde is 
heel groen van anfien, da beenen zijn wit* 
achtig , de ftart is fwartachtig , hy heeft ge- 
vlekter vleugels, en omtrent het einde uit 
den witte roodachtigh. 
Maar defe zijn Wijfjes , van Welke dry 
Mannetjes watverfchelen , om datfe oft an’t 
uitterfte van de ftart, oft boven die dry oft 
vier angels hebben, en op ’tmidden van de 
kap meer rood zijn. De eerfte van de kleine 
wordt by die van Zurich Holt-Specht ghe- 
noemt, met een fwart lijf, de buitenfte vleu- 
gels gevlekt, en de binnenfte rood geverwt j 
de beenen zijn heel donker en met heel fwar- 
te ftreepen onder en boven keurigh verciert. 
De tweede heeft de fprieten , oogen, en bee- 
nen angenaam rood, de beenen zijn ook met 
fwarte ftreepen gefprenkelt j de vleugels c*e- 
ftippelt, de buik is uitten gee le doofachtigh 
rood, dat een bekent en fchoon beesjeis. De 
derde fchijnt uitten fwarte afgrauw ; hy heeft 
korte fprieten , en de vleugels teghen de wijs 
langher als het lijf. De vierde is overal heel 
groen , behalven dat de kop met twee fwarte 
ftrepen verciert werd, en de achterfte beenen 
blinkend rood zijn. De vijfde is wat langer als 
de andere, maar in ftant en verfcheidenheidt 
vanverwanghenamer: het lijf enangheficht 
mette voeten is rofch, met groene vleugels 
verciert , en een kap met een blinkende boort 
door ’t midden getrokken verfien. Alle die 
kleine hebben de vleugels in lenpte met het 
I ^ lijf 
