8 6 HISTORIÉ V A N D É NATURE 
zijn Inwoonders van Kakhuifen en (loven. 
Deondervindigh leert datfe inOlygefoden 
en op de wratten ghefrneert de felve verdry- 
van. Sommige hebbénie Koorn-eeters! ghe- 
noemt , om datfe meel eten : De Molen-Di- 
naria oft Meel-eter word aldus van Moufetus 
befchreven : Ik heb een Wijfje ghefien , (foo 
ik meen , ) want fy had geen vleugels , langer 
en dikker als die ghemeene fachte , en met 
meerder glans fwartachtgh, met een mond 
met tangen, kleinen als onder den buik ge- 
ilek. Sy heeft fprieten de eerde gelijk , klei- 
ne holle oogen, oft liever maar tekenen van 
oogen : An de bord by na vierkant , worden 
de vier eerde voeten gehecht , de achterde 
an den buik : Boven de fchouders fietmen 
eenige beginfels van vleugels, maar konnen 
nochtans geen vleugels ghenoemt werden. 
Het overige lijf is dikachtigh , met verfchei- 
de ringen doorfneden , die van ter zyden an- 
gefien , een faagh ghelijken , het fpits van de 
dart en de vork an weerzyden ghelijken een 
drytand; Die Motten houden haar in war- 
me plaatfen , in bakkeryen en keukens. In 
grooten honger konnenfe nauwlijks ’tlight 
verdragen en fo fy om de kod te focken moe- 
ten voor den dach komen , lopen fy doch 
fnel weer na den duider, en met dof haar 
toedekkende j bedriegen fy die , welke haar 
vangen willen. 
De Mylokeris is by Pollux een dier foo 
groot als een Cicada oft Huppelkoorn , wit- 
achtigh geverwt, om datfe meel inde Molens 
eten. Step barnes doet’er by dathy Silphage- 
noemt is. 
De dinkende word by deGriken Silpha 
Bdea ghenoemt. Pltnius maakt hem fcherp 
van aars : Hy vertoont heel wel fonder dart J 
de jonghe Scarabeus Pxllularius hy is heel 
(wart en fonder vleugels, hoewel ghyfoud 
menen dathy ghevleugelt en met een fchors 
gedekt was : Hy heeft een mond met tangen, 
langhe en dunne benen. By nacht kruipt hy 
heel langhfaatn, en woont in diepe holen, 
fchuwt het licht, en vervult met fijn dank de 
naad gelegen plaats. Ghy fult in ditgeflaght 
nauwlijks een Mannetje gevleugelt vinden : 
Hy word van fommige onder de Weeghluis 
gerekent. Daar is noch een ander ghedaante 
mHungarie de Kriekel ghelijk Sy worden 
in de Dy ken en open plaatfen gevonden ; hy 
maakt in ’t vliegen een lelijk geluid, ’s Win- 
ters houd hy ’t by ’t licht, ’t welk hy ’s Somers 
fchuwt ; In tijden van ped word hy als een 
geheim genees-middel gedragen , ja van fom- 
mighe ingheflokt. Ghy fultfe meed vinden 
daar de treffelijkde W ijnen waden. Galemit 
fchrijft dat fijn vet, als ’t hooft af is, met Roos- 
falf gedampt , wonder goet voor de oiren is, 
maar de wol een weinigh daar na uitgetrok- 
ken , word gelooft met Tar de vuile fweren 
te genefen. De Peruanfe Aranet ghenoemt, 
zijn foo groot als Kriekels , en vlieghen 
’s nachts met fcholen , en eten by na alle fag- 
te dingen Ghy foudfe mogelijk beter onder 
de Kriekels reekenen. Aidrovandus geeft ’er 
een Voor en achterover afgebeeld van don- 
kere verw, maar met voeten en fprieten een 
weinigh roder als ’t geheelelijf. 
XI. HOOFT-STUK. 
]/ ande Forfculd oft Oir'veutel 
D EForficulavan Arnaildus , by de jonger 
Latynen Auricularia,word by de oude 
Mord ella genoemt. iV tpbus noemt hem V el- 
licula van Vellicando dat is fcheuren oft 
rukken. By de Francen is hy Anreilez, oft 
Perceaureille , by de Hooghduitfen Ohren- 
wurm, by de Neerduitfen Oirveutel,by 
d’Engelfe Earewig genoemt. Hadrianus lu- 
»jus meent dat het de Fullo is, wijl hy noch- 
tans veel van de vorm van de Scarabeus oft 
Paards-worm verfcheelt. Is dit niet deOr- 
fodacne van de Grieken? Voorwaar fijn oor- 
fprongh en beet (lemmen daartoe overeen; 
want hy groeit ook in de holle (leien van de 
kruiden (ghelijk van de wilde Paftinaca, 
Angelica enFerula) en hy word veel inde 
Kool gevonden. De Noordfe Engelfe noe- 
men hem met een fchandelijken naam 
Tuuichballok, want waar hy eenghekron- 
kelde huid vind , daar verwekt hy , oft met 
byten ,oft met (leken van fijn gefplete dart 
over grootepijn , dat my , feit Penniiu , eens in 
mip kind f heid gefchiet is. 
Wy hebben twee gedaanten van Oirveu- 
tels ghefien, welke beide tegen ’tghevoelen 
van veele ghevleugelt waren , want indien 
ghy haar ergens inghefloten met een (lokje 
gins en herwaarts fchud, ’twelk die treffe- 
lijke Knievetus an Pennius geleert heeft, vliegt 
hy terdond met fijn vleughels die onder de 
fcheeden verborgen zijn, maar men moet wel 
toefien dat hy niet te hard ghedrukt oft ghe- 
jwond werd, want dan foud hy, fchoon hy 
wilde , niet konnen vliegen. De ghemeenfte 
is bruin-rood , de fprieten , voeten en dart 
met tan gen zijn geel. De andere die in En- 
geland onghemeener, en van ons maar een- 
maal ghefien is , is grooter als de ghemeene , 
met een fwarter lijf, en den hals met een witte 
kringh verciert : De uitterde fcheden zijn 
donker rood , en de mond is geel en met 
tangen verfien ; op den rugh worden an bei- 
de zyden vijf donker-geele plekken ghefien : 
De vork van de dart is kort en fwart , met 
welken hy na de kop verheven door de locht 
vlieght als hy gram is. 
Sy worden veel inde KooI,Ferula en inde 
knobbelen der bladeren van den Olmboom 
gevonden : Sy komen voort van de W ormen 
die inde Kool groey en ,• fy verleggen jaarlijks 
haar huid, en dan zijnfe fnewit, maar met 
den ouderdom herwafcht die oude verw 
weder. De Engelfe vrouwen haten haar feer, 
om datfe de bloemen van de Angelieren af* 
eten , en leggen haar lagen opdefe wijs : Sy 
deken an de kanten van de bloembedden 
eendokjeind’aarde , daar onder leggen fy 
Koeye oft Varkens klauwen, ligtjes met doe- 
ken oft dro bedekt : Als nu de Oirwormen 
’s nachts 
Mcufets 
i nleft: i 
cap. 27. 
